Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Στο Κανάλι του Έρωτα ...

Γεια σας ...Ο καιρός σιγά σιγά φτιάχνεικαι η βόλτα στην θάλασσα είναι και σήμερα γεγονός.


Σήμερα θα σας ταξιδέψω σε ένα πανέμορφο νησί του Ιονίου την Κέρκυρακαι σε μια παραλία σκέτο όνειρο.



Το "Canal d’ Amour" ή "Κανάλι του έρωτα" είναι μια παραλία εξαιρετικής ομορφιάς, ή οποία βρίσκεται σε ένα παραδοσιακό χωριό της Κέρκυρας, στο Σιδάρι.  Το Σιδάρι βρίσκεται στη βόρεια Κέρκυρα και είναι σημείο αναφοράς για κάθε επισκέπτη του νησιού. Βρίσκεται σε απόσταση 32 χλμ. από την πόλη. 



Αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα θέρετρα του Ιονίου και έχει αποκτήσει παγκόσμια φήμη, την οποία οφείλει στο περίφημο λευκά σμιλεμένα βράχια και καταγάλανα νερά , που συνθέτουν ένα εξωτικό σκηνικό.

 

  Μια συστοιχία από αμμώδη βράχια, υψώνονται μέσα από τη θάλασσα και λόγω της τριβής τους με τα κύματα σχηματίζουν παράξενα σχήματα. Τα βράχια που σχηματίζουν το Κανάλι της Αγάπης της Κέρκυρας, λόγω της εύθραυστης σύνθεσης τους, επέτρεψαν με το πέρασμα του χρόνου στην θάλασσα, αλλά βασικά στην διαβρωτική δράση του ανέμου, να τα κάνει "αυλακωτά", σκάβοντας έτσι το κανάλι από κάτω.

 

Ανάμεσά τους υπάρχει ένα υπόγειο μονοπάτι, το οποίο μπορεί κανείς να το περπατήσει ή να ξεκουραστεί από το κολύμπι. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο βυθός σε αυτό το σημείο, καθώς υπάρχουν αρκετές θαλάσσιες σπηλιές,που αποτελούν πρόκληση για τους λάτρεις των καταδύσεων.  



Ο μύθος λέει ότι αν ένα ζευγάρι κολυμπήσει μαζί σε αυτά τα νερά θα είναι για πάντα μαζί!Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο Σιδάρι έχουν ανασκαφεί ίχνη οικισμού της Νεολιθικής Εποχής που χρονολογείται από το 3000 π.Χ. και σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία είναι ο αρχαιότερος του νησιού.

Η ανάρτηση είναι για την στήλη Kαλοκαιρινές ΑποδράσειςΜπορείτε εδώ να βρείτε πληροφορίες και να δηλώσετε συμμετοχή:

Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχολιά σας.
Φιλάκια ...

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Ελπίδα ...

Γεια σας ...
Το Πάσχα είναι παρελθόν πια
αλλά οι βόλτες στην θάλασσα συνεχίζονται.


Για την ανάσταση του Χριστού
είχα γράψει παλιότερα τ' ακόλουθο
με τίτλο: "Ελπίδα".



Η ελπίδα δε μπορεί να φύγει
αν εμείς πιστεύουμε σε κάτι αληθινό
τη νιώθουμε μέσα μας
και δε τα παρατάμε χωρίς λόγο.

Ότι και να μας βασανίζει
θα φύγει μακριά μας
με την ανάσταση του Χριστού μας
όλη η πλάση θα χαμογελάσει.

Θ' αγαπήσει το πλησίον του
τα χείλη του και οι καρδιές τους
θ' ανοίξουν και όλοι θα γίνουμε

ευτυχισμένοι για μια φορά ακόμα.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ...

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Στην Αγία Παρασκευή ...

Γεια σας ...
Χριστός Ανέστη σε όλους με υγεία και ευτυχία
από την θάλασσα που λατρεύω.


Σήμερα θα σας ταξιδέψω σε ένα λατρεμένο νησί για μέναστην όμορφη Λέσβο με πρωτεύουσα την Μυτιλήνη και πιο ειδικάστην Αγία Παρασκευή.

Στον εθνικό δρόμο Μυτιλήνης – Καλλονής στο ύψος των αλυκών, αν στρίψετε δεξιά, θα συναντήσετε την Αγία Παρασκευή.
Είναι μια πολύ όμορφη κωμόπολη του νησιού, με παραδοσιακό οικισμό και σπουδαία ιδιωτικά και δημόσια κτήρια.

Στην πλατεία, τα παλιά καφενεία είναι εντυπωσιακά. Γευτείτε νόστιμους μεζέδες με ούζο, μερακλίδικο καφέ στη χόβολη και δοκιμάστε τα ντόπια κρεατικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. 


Ονομαστή για την πνευματική και πολιτιστική της παράδοση, διατηρεί έναν αέρα νοσταλγίας και πνευματισμού. Περπατώντας στα σοκάκια της θα συναντήσετε αξιόλογα κτήρια, κτισμένα στις αρχές του 19ου αιώνα. Επισκεφτείτε το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου, το οποίο στεγάζεται στον χώρο του παλαιού κοινοτικού ελαιοτριβείου, ένα θαυμάσιο κτηριακό συγκρότημα, εστία πολιτισμού.

Στην Αγία Παρασκευή θα βρείτε και τον ναό του Ταξιάρχη (1856), τρίκλιτη βασιλική και δεύτερη σε μέγεθος μετά την Παναγία της Αγιάσου.

Γραφικό και αξιοθέατο είναι και το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, που βρίσκεται στη σπηλιά ενός βράχου στον λόφο πάνω από τον οικισμό. Eδώ γίνεται και το γνωστό πανηγύρι του ταύρου. 
Σημαντικοί χώροι αρχαιολογικού ενδιαφέροντος της περιοχής αποτελούν το ιερό της Λέσβου, ο ναός των «Μέσων» και το γεφύρι της Kρεμαστής.


Το γεφύρι της Kρεμαστής βρίσκεται 3 χλμ. βορειοδυτικά της Aγίας Παρασκευής στον δρόμο προς τη Στύψη. Χρονολογείται από την εποχή των Γατελούζων (1355-1462).

Η ανάρτηση είναι για την στήλη Kαλοκαιρινές Αποδράσεις

Μπορείτε εδώ να βρείτε πληροφορίες και να δηλώσετε συμμετοχή:http://glykia-zoi.blogspot.gr/2013/10/blog-post_12.html
  
Ιστολόγια που συμμετέχουν:  
  http://ekfrastite.blogspot.gr/  
 http://delfinaki-sunset.blogspot.gr/
http://confusedmindblog.blogspot.gr
 http://nefeli9.blogspot.gr
http://enakathemera.blogspot.gr/

Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Ελευθερία ...

Γεια σας ...
Μεγάλη Παρασκευή σήμερα
και δε ξέχασα τη βόλτα μου στη θάλασσα.


Καρό πριν είχα γράψει κάτι γι΄ αυτή τη μέρα 
και σας το παραθέτω με τίτλο: Ελευθερία.

Σχετική εικόνα

Όλη η πλάση σήμερα κλαίει
ο Χριστός που γεννήθηκε
για να είμαστε εμείς ευτυχισμένοι
τον σταυρώσανε.

Η ταφή του Κυρίου
σε κάθε πόλη και χωριό
οι καμπάνες ακούγονται
που πένθιμα χτυπάνε.

Εκοιμήθηκε για να μας αποδείξει
πως όταν πιστεύουμε η ελπίδα
ποτέ δεν πεθαίνει
και να μας δώσει ελευθερία.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ... 

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Σχετικά με τη Μεγάλη Εβδομάδα ...

Γεια σας ...
Μεγάλη Τετάρτη σήμερα 
και η βόλτα στην θάλασσα έγινε και σήμερα.


Σχετικά με το τι γιορτάζουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα
θα σας μιλήσω σήμερα.

Τη Μεγάλη Δευτέρα ο Νυμφίος  “έρχεται εν τω μέσω τής νυκτός”  η  Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στον Ιωσήφ τον πιο αγαπητό υιό του Ιακώβ.Την Μεγάλη Δευτέρα ξεκινούν πολλοί την νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας μέχρι να κοινωνήσουν το Μεγάλο Σάββατο.

Την Μεγάλη Τρίτη  διαβάζονται η παραβολή των δέκα Παρθένων και σε όλες τις εκκλησίες με κατάνυξη ακούμε το “τροπάριο τής Κασσιανής”.


Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας που μετανόησε και πίστεψε στο Χριστό και οι νοικοκυρές πλάθουν μαζί με τα παιδιά τους τα Πασχαλινά κουλουράκια στο σπίτι, ενώ περιμένουν την λειτουργία του Μυστικού Δείπνου.

Από την Μεγάλη Πέμπτη αρχίζει κυρίως η κατάνυξη γιατί από την ημέρα αυτή ξεκινούν βασικά τα πάθη ενώ την ίδια ημέρα οι νοικοκυρές βάφουν τα συμβολικά  κόκκινα αβγά  πλάθουν τα τσουρέκια  και τά ψωμιά περιμένοντας την μεγάλη ακολουθία των Αχράντων  Παθών των Δώδεκα Ευαγγελίων και την σταύρωση με το επιβλητικό τροπάριον  “Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας “

Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η αποκαθήλωση όπου ο ιερέας κατεβάζει τον Εσταυρωμένο από τον Σταυρό και τον τυλίγει σε καθαρό σεντόνι ενώ από αργά το βράδυ της Μ Πέμπτης έχει στολιστεί ο Ιερός Επιτάφιος με άνθη της υπαίθρου που φέρνουν οι γυναίκες έτσι ώστε να τοποθετηθεί το Άγιο Σώμα του Κυρίου.

Η Μ. Παρασκευή αποτελεί την κορύφωση του Θείου Δράματος και είναι η μέρα του μεγάλου πένθους όλοι ζούν με μεγάλη κατάνυξη και σε πολλά μέρη δεν στρώνουν καθόλου τραπέζι. Είναι η μέρα που όλοι νυστεύουν ακόμα και το λάδι με τιμητικό πιάτο τις νερόβραστες φακές και το μαρουλι με ξύδι, συμβολοισμοί παρμένοι από το Θείο Δράμα.
Κανείς δεν πρέπει να πιάσει στα χέρια του σφυρί ή άλλο εργαλείο, γιατί θεωρείται μεγάλη αμαρτία. Το βράδυ γίνεται η λειτουργεία  της περιφοράς του Επιταφίου. Η  περιφορά του Επιταφίου είναι το κυριότερο έθιμο της Μεγάλης Παρασκευής.Το έθιμο του περάσματος ακόμα καλά κρατεί. Όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να περάσουν από κάτω γιά μία φορά για το καλό ενώ πίστευαν πως αν τα ζωηρά παιδιά περάσουν τρεις φορές θα φρονίμευαν. Τρεις φορές έπρεπε να περάσουν και οι άρρωστοι για να γίνουν καλά.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ψάλλεται ο Εσπερινός της Ανάστασης, όπως λεγεται και " Πρώτη Ανάσταση " . Το μεσημέρι στον Πανάγιο Τάφο πραγματοποιείται η αφή του Αγίου Φωτός  και διανέμεται σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο και το βράδυ ακολουθεί η Τελετή της Αναστάσεως με το “δεύτε λάβετε φώς “ και το “Χριστὸς Ἀνέστη” που συνοδεύεται από μυνήματα χαράς και ελπίδας και φυσικά πολλά βεγγαλικά και κροτίδες. 
Στην επιστροφή στο σπίτι, "σταυρώνουν"  πρώτα το επάνω μέρος της εξώπορτας και με το Άγιο φώς ανάβουν τα καντήλια. Τό βραδυνό τραπέζι της Ανάστασης περιλαμβάνει την εθυμοτυπική μαγειρίτσα, κόκκινα αυγά, τσουρέκι και σαλάτες, μπαίνοντας σιγά σιγά μετά την νηστεία στο γλέντι του Κυριακάτικου οβελία
Την  Κυριακή του Πάσχα αρχίζει το μεγάλο γλέντι με τα ψησίματα των αρνιών τα κοκορέτσια τα τραγούδια και τους χορούς που κρατάνε μέχρι αργά το βράδυ.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας.

Φιλάκια ...

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Ούτε ένα λεπτό ...

Γεια σας ...
Μεγάλη Δευτέρα σήμερα
μα την καρδιά μου γεμάτη θάλασσα.





Λίγα λεπτά πριν έγραψα τ' ακόλουθο με τίτλο: "Ούτε ένα λεπτό".


romantical-love-painting-photo6.jpg
Λέξεις δε βγαίνουν απ΄το στόμα μου. Θέλω τόσα να πω αλλά κάτι με σταματάει. Τον αγάπησα, τον λάτρεψα και αυτός με πρόδωσε.
Στην ομορφότερη στιγμή της ζωής μου έμεινα μόνη μου, χωρίς φίλους, οικογένεια μόνο εγώ και η αγάπη μου. Δεν ήθελα να πιστέψω τα λόγια του αλλά δε μου άφησε περιθώριο να τα αμφισβητήσω. Μου μίλησε σκληρά και είπε λόγια που ποτέ δεν περίμενα ν' ακούσω απ΄το στόμα του.
Πίστευα πως με αγαπούσε. Ένιωθε όπως και εγώ ευτυχισμένος με την αγάπη μας. Ένιωθα πως ότι μου έλεγε το εννοούσε. Βαθιά μέσα μου ήξερα πως ότι αισθανόταν δεν ήταν κάτι που δεν ίσχυε.
Μ' αγαπούσε και με ήθελε στην ζωή του αλλά πίστευε πως δε μπορούμε πάντα να έχουμε ότι θέλουμε. Εγώ πάλι πίστευα πως ότι θέλουμε απ΄τη ζωή μας μπορούμε να πολεμήσουμε και να το καταχτήσουμε αλλά ήμασταν άλλοι χαρακτήρες.
Μου είπε να χωρίσουμε, να πάψω ν' αισθάνομαι αγάπη γι' αυτόν και  ποτέ να μη τον ενοχλήσω ξανά και έφυγε όπως ήρθε χωρίς ένα αντίο χωρίς ένα σ΄αγαπώ πάρα μόνο σκληρά λόγια.
Έμεινα βουβή εκεί που με άφησε και σκεφτόμουνα τα λόγια του. Προσπαθούσα να του δώσω δίκιο και αναρωτιόμουνα γιατί είχα κάνει τόσα λάθοι και τον είχα διώξει από κοντά μου. Δε μπορούσα να μιλήσω παρόλο που ήθελα να φωνάξω πως τον αγαπάω και μακριά του δεν μπορώ να ζήσω.
Κουλουριάστηκα στον καναπέ και προσπάθησα να κοιμηθώ. Άκουγα συνέχεια τα λόγια του και τα δάκρυα δε με άφηναν να δω καθαρά την κατάσταση. Σηκώθηκα έγραψα ένα γράμμα γι΄αυτόν και έφυγα μακριά. Δε μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτόν ούτε ένα λεπτό ...


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας

Φιλάκια ...

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Έθιμα από το νησί που λατρεύω ...

Γεια σας ...
Πότε γελάει και πότε κλαίει και ο Απρίλης
και ταιριάζει για τις μέρες που έρχονται.
Εγώ συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα.



Το νησί που λατρεύω η Λέσβο έχει πολύ όμορφα έθιμα 
για το Πάσχα και έτσι θέλησα να σας τα αναφέρω:

Η κάθοδος του Χριστού στον Άδη: 

Σε αρκετούς ναούς του νησιού, όπως στον Αγ. Θεράποντα στο κέντρο της Μυτιλήνης, γίνεται η αναπαράσταση της Καθόδου του Χριστού στον Άδη, ένα έθιμο που έρχεται από τις Βυζαντινές εποχές. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Χριστός λίγο πριν αναστηθεί, κατέβηκε στον Άδη για να χαρίσει φως και αιώνια ζωή στους νεκρούς Έτσι, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, όταν όλη η πομπή με τους ιερείς και τον υπόλοιπο κόσμο, έχουν γιορτάσει την Ανάσταση στο προαύλιο του ναού και πρόκειται να επιστρέψουν στο ναό, διαδραματίζονται τα ακόλουθα: Κλείνει η κεντρική πύλη του ναού και στο προαύλιό του μένει όλη η πομπή με τον επικεφαλής κληρικό, ενώ μέσα στο ναό στέκεται κάποιος (συνήθως ένας ψάλτης). Ο επικεφαλής κληρικός αναπαριστά το Χριστό, ενώ ο άλλος αναπαριστά τον Αδη και γίνεται ένας διάλογος, ώστε να ανοιχτεί η πύλη του ναού. Με το που ανοίγει η πύλη, ο επικεφαλής κληρικός και όλη η πομπή μπαίνουν ορμητικά στο ναό, ψάλλοντας όλοι μαζί δυνατά το «Χριστός Ανέστη». Ένα συγκινητικό έθιμο που καθηλώνει τους πιστούς.

Οι κούνιες:

Το Πάσχα συνηθίζουνε να φτιάχνουν κούνιες με σκοινιά που δένουν ψηλά στα κλαριά των δέντρων. Παλιά, οι νέοι έφτιαχναν μια κούνια σε κάθε γειτονιά και κουνούσαν όλους όσοι κάθονταν και περίμεναν στη σειρά τραγουδώντας τραγούδια «της κούνιας». Για αντάλλαγμα, δέχονταν λαμπριάτικα κουλούρια. Όποια από αυτά τα κρέμαγαν στην κούνια. Στο τέλος η κούνια κατέληγε ολοστόλιστη. Tο παιχνίδι αυτό, ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά, κράταγε ως της Αναλήψεως. Στο Πολιχνίτο και στην Kλειού ακόμα και σήμερα οι κούνιες της Λαμπροδευτέρας συγκεντρώνουν όλο τον κοριτσόκοσμο. Στη Καλλονή, την Λαμπροτρίτη οι κάτοικοι πήγαιναν στο εκκλησάκι του Χριστού στο Μετόχι και αναβίωναν το έθιμο της κούνιας ενώ από την κοσμοσυρροή, έπρεπε να περιμένεις ώρες ώσπου να έρθει η σειρά σου να ανέβεις.


12 σταυρουδάκια, όπως τα Ευαγγέλια:


Στην Αγιασό, έπειτα από κάθε Ευαγγέλιο, οι κάτοικοι, έφτιαχναν με το κερί ένα σταυρό και μετά την εκκλησία την τελευταία μέρα, κόλλαγαν τα 12 σταυρουδάκια στο σπίτι, σε διάφορα σημεία, για να ψοφάνε οι κοριοί και οι ψύλλοι.
Ο Επιτάφιος:
Την Μ. Πέμπτη, τα νεαρά κορίτσια, μετά τη λειτουργία ξημέρωναν τον Χριστό, στολίζοντας παράλληλα τον Επιτάφια ενώ ψάλλουν το μοιρολόγι της Παναγιάς, μεγάλο θρησκευτικό τραγούδι που ιστορεί τη σταύρωση του Ιησού και εκφράζει τον πόνο της Αγίας του Μητέρας. Μετά, αρχίζει η συρροή του κόσμου και το προσκύνημα του Επιταφίου. Παρθένες με κάνιστρα γεμάτα λεμονόφυλλα, ή τριαντάφυλλα στέκονται κοντά του και ραίνουν με μύρα το νεκρό Ιησού. Οι προσκυνητές, προπάντων γυναίκες και παιδιά αφού φιληθούν, περνούν κάτω από τον Επιτάφιο, «για να τους πιάσει η χάρη» όπως λένε. Όταν νυχτώσει αρχίζει η ακολουθία και η περιφορά του Επιταφίου. Η πομπή σχηματίζεται από τα Εξαπτέρυγα και το Σταυρό μπροστά , τον Επιτάφιο και τους ιερείς πιο πίσω. Ο κόσμος που ακολουθεί κρατάει στα χέρια αναμμένες λαμπάδες. Κατά διαστήματα η πομπή σταματά σε πλατείες και σταυροδρόμια και εκεί οι ιερείς ψάλλουν δεήσεις. Τα λουλούδια του Επιτάφιου ονομάζονται χριστολούλουδα και στη Μυτιλήνη, μόλις τελειώσει η περιφορά, αρπάζουν τα λουλούδια επειδή θεωρούν ότι τα κλεμμένα έχουν θαυματουργικές ιδιότητες. Με αυτά ανακουφίζουν τον πονοκέφαλο, ενώ οι ναυτικοί τα ρίχνουν στη θάλασσα για να την ηρεμήσουν.
Δάφνες με πανάκια:
Τα παιδιά, μετά την εκκλησία, την Κυριακή της Ανάστασης, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα πανάκια από καινούργιο φουστάνι, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς για τους ψύλλους και τα ποντίκια, έδιναν και ένα κλαράκι δάφνης στη νοικοκυρά. Στο τέλος ζητούσαν και το χάρισμά τους: «Χρόνια πολλά, εν ονόματι Κυρίου, δό μ’ τ’ αυγό να φύγω».
Οι κουκούρες:
Ένα από τα σπουδαιότερα έθιμα που αναβιώνετε ανελλιπώς μέχρι τις μέρες μας είναι οι κουκούρες.  Σε πολλές περιοχές του νησιού, οι νέοι κάθε χωριού από τις απόκριες και μετά αρχίζουν να μαζεύουν μεγάλους κορμούς δέντρων και ξερά κλαδιά, τα οποία το Σάββατο της Αναστάσεως τα στοιβάζουν στην πλατεία του χωριού. Στην κορυφή της κουκούρας, όπως ονομάζεται ο σωρός με τα ξύλα, στήνουν τον Ιούδα και βάζουν φωτιά. Το κάψιμο του Ιούδα, συμβολίζει την τιμωρία του για την προδοσία και οι φλόγες της φωτιάς που καίνε μέχρι το πρωί, συμβολίζουν την εξάγνιση των πιστών από τις κακές πράξεις. Το συγκεκριμένο, αποτελεί ένα έθιμο, το οποίο αναβιώνετε κάθε χρόνο, πηγαίνοντας την παράδοση από πατέρα σε γιο και προσελκύει πολλούς θεατές.
Σε άλλα μέρη, συνήθως την Λαμπροτρίτη, κρεμάνε και πάλι ένα ομοίωμα του Ιούδα από ένα κοντάρι και του βάζουν φωτιά.
Παραδοσιακά φαγητά:
Το Σάββατο του Λαζάρου οι γυναίκες της Λέσβου, φτιάχνουν τα Λαζαράκια, μικρά γλυκά ψωμάκια σε σχήμα ανθρώπου γεμισμένα με σταφίδες. Tην Kυριακή των Bαΐων έχουν ως έθιμο να τρώνε ψάρια. Τη Μεγάλη Πέμπτη σε κάθε σπίτι οι νοικοκυρές βάφουν κόκκινα τα αυγά και φτιάχνουν τα γλυκά των ημερών, που είναι κουλούρια και τσουρέκια. Το Μεγάλο Σάββατο προετοιμάζουν το φαγητό που θα φάνε το βράδυ μετά την Aνάσταση. Το καθιερωμένο φαγητό που τρώνε το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ είναι η μαγειρίτσα. Τα πασχαλινά φαγητά για τους Λέσβιους είναι το αρνί γεμιστό ψημένο στο φούρνο και ο οβελίας. Οι ντόπιες μαγείρισσες, τηρούν τις δικές τους παραδόσεις όπου το έθιμο θέλει κατσίκι γεμιστό στο φούρνο με ρύζι, πράσινα αρωματικά μυρωδικά και μερικές φορές συκώτι και εντόσθια.

Πως σας φαίνονται τα έθιμα;

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ...

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Στο λέω ειλικρινά ...

Γεια σας ...
Οι μέρες του Απρίλη συνεχίζονται 
μαζί με τις βόλτες στην θάλασσα.


Λίγες μέρες πριν έγραψα κάτι
με τίτλο: Στο λέω ειλικρινά.
Σας το παραθέτω μαζί με την οπτικοποιησή του.



Ευτυχία είναι να βρίσκομαι
στη γλυκιά σου αγκαλιά
να γεύομαι τα φιλιά σου
εγώ μόνο εγώ.

Δε μπορώ χωρίς εσένα
ούτε ένα λεπτό
είσαι ότι ομορφότερο εχω
στο λέω ειλικρινά.

Αλήθεια σου λέω μωρό μου
δε μπορώ χωρίς εσένα
και δε θέλω να είμαι μόνη μου
χωρίς εσένα.


Πως σας φαίνεται;


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ...

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Ακριβή κληρονομιά ...

Γεια σας ...
Ο Απρίλης είναι εδώ και εγώ 
συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα.


Ακόμα ένα βιβλίο διάβασα και αυτή την εβδομάδα.
Ήταν το Ακριβή Κληρονομιά
του Όμηρου Αβραμίδη 
από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

Αποτέλεσμα εικόνας για ακριβη κληρονομια

Λϊγα λόγια για το βιβλίο ακολουθούν:

Ένα χαμόσπιτο και δίπλα του μια πολυτελής βίλα. Στο χαμόσπιτο μεγάλωνε ένα εξάχρονο αγόρι. Ο Βασίλης. Στη βίλα ένα εξάχρονο κορίτσι. Η Ελίζα. Μεγάλωσαν και χάθηκαν. Στη ζωή του ο Βασίλης είχε μάθει να δίνει. Η Ελίζα είχε μάθει να παίρνει. Στην πορεία ο Βασίλης γινόταν όλο και πιο πλούσιος. Η Ελίζα όλο και πιο φτωχή. Οταν η μοίρα τούς ξανάφερε σ' επαφή, εκείνος ήταν ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, εκείνη πάμφτωχη κι εγκαταλειμμένη από τον άντρα της. Ο Βασίλης έτρεξε να τη βοηθήσει, και τότε ένιωσε να ξυπνά μέσα του η παλιά, κρυφή, ανομολόγητη αγάπη που είχε πάντα για την παλιά του γειτονοπούλα. Ανάμεσα στο Βασίλη και την Ελίζα, ένα τρίτο πρόσωπο κρατάει την ανάσα του και καρδιοχτυπά. Είναι η Λουκία, η μέλλουσα γυναίκα του Βασίλη.

΄
Όποιος δε το έχει διαβάσει το συστήνω ανεπιφύλακτα.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Πρωταπριλιά καλό μήνα...

Γεια σας ...
Ο Απρίλιος είναι εδώ και εγώ εύχομαι σε όλους καλό μήνα
από την θάλασσα που λατρεύω.





Καλοσωρίζω αυτό τον μήνα 
με ένα τραγούδι που λατρεύω.



Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Έλα στη θέση μου...

Γεια σας ...
Ο όμορφος καιρός θα έρθει 
προς το παρόν συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα.


Tτις τελευταίες μέρες παρακολουθώ μια σειρά στην τηλεόραση.
Αυτή είναι το Έλα στη θέση μου στον Alpha.

Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στην θεση μου

Δύο αγόρια με κοινή μοίρα. Δύο άντρες από διαφορετικούς κόσμους. Η άγνοια, τους χαρίζει μια ήρεμη ζωή. Μια αποκάλυψη, τους προσγειώνει ανώμαλα σε μια άλλη πραγματικότητα. Τι θα γίνει όταν ο ένας κληθεί να μπει στη θέση του άλλου;
Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στη θεση μου 
Το ξέγνοιαστο καλοκαίρι του 1986, σε μια μικρή κλινική στα Μεσόγεια γεννιούνται δύο αγόρια. Το ένα, γόνος πλούσιων Κυπρίων. Το άλλο, παιδί ενός φτωχού πλην τίμιου ζευγαριού Ελλήνων. Η μοίρα, όμως, τους τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια και ένα λάθος θα ταράξει την ήρεμη ζωή που ανοίγεται μπροστά τους. Οι ευτυχισμένοι και ανυποψίαστοι γονείς φεύγουν από την κλινική με λάθος παιδί.

Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στη θεση μου βανα

Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στην θεση μου

Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στη θεση μου 
Μετά από πολλά χρόνια, το λάθος αποκαλύπτεται. Οι δύο άντρες καλούνται να αλλάξουν θέση. Απροετοίμαστοι, ανοχύρωτοι μπροστά στη μεγάλη ανατροπή. Το σοκ δημιουργεί ντόμινο εξελίξεων ακόμα και στα πρόσωπα του περιβάλλοντός τους. Δε μένει τίποτα όρθιο. Τα βάσανα ξεκινούν απ’ την αρχή…

Σχετική εικόνα

Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στη θεση μου

Αποτέλεσμα εικόνας για ελα στη θεση μου
Η σειρά βασίζεται στην κολομβιανή τηλενουβέλα Nuevo Rico Nuevo Pobre.
Το σενάριο υπογράφει ο Γιώργος Κρητικός και τη σκηνοθεσία ο Γιάννης Βασιλειάδης και ο Σπύρος Ρασιδάκης.
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι: Γιάννης Τσιμιτσέλης, Μαρίνος Κόνσολος, Μαρία Φιλίππου, Παύλος Ευαγγελόπουλος, Αθηνά Οικονομάκου, Ευαγγελία Συριοπούλου, Μιχάλης Μαρίνος, Άντρη Θεοδότου, Μαρία Ανδρούτσου, Πάνος Σταθακόπουλος, Χάρης Γρηγορόπουλος, Ερμόλαος Ματθαίου, Εύα Δαελή, Μάνος Ιωάννου, Νικόλας Απέργης, Κάλη Δάβρη, Ναταλία Κυρήκου, Αλίνα Κωτσοβούλου, Ευγενία Διαγούπη  κ.ά.

Παίζεται κάθε μέρα στις 20.00.


Εσείς το βλέπετε;

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ...

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ματωμένες ψυχές ...

Γεια σας...
Μάρτης είναι νάζια κάνει αλλά
ευτυχώς που τελειώνει για να ηρεμήσουμε λίγο
και να κάνουμε και καμιά βόλτα στην θάλασσα.


Την περασμένη εβδομάδα διάβασα ένα πολύ καλό βιβλίο
με τίτλο: Ματωμένες ψυχές της Λίζας Γραμματικοπούλου
από τις εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική.

Λίγα λόγια ακολουθούν:

Η Μαργαρίτα ήταν οκτώ ετών, όταν χώρισαν οι γονείς της. Εκείνο το βράδυ, ντυμένη μπαλαρίνα, χόρευε μέσα στο δωμάτιό της κάτω από τον ήχο μιας ανάλαφρης μουσικής. Οι κινήσεις της ήταν αργές και μελετημένες, καθώς πηδούσε στον αέρα λικνίζοντας το κορμί της με περίσσια χάρη, σαν μια μικρή ελαφίνα. «Όταν μεγαλώσω, θα γίνω χορεύτρια» έλεγε στους γονείς της, κι εκείνοι, με ύφος αφηρημένο, έδιναν τη δική τους ερμηνεία: «Κάνε ό,τι θέλεις. . . Η ζωή είναι δική σου. . .» της απαντούσε η μητέρα της.

Και μερικά αποσπάσματα που εγώ ξεχώρισα:







Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια...

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Μεταφέρει γνώση ...

Γεια σας ...
Η καινούρια εβδομάδα και τελευταία για τον Μάρτιο
είναι εδώ και εγώ δεν έχασα ούτε σήμερα τη βόλτα μου στην θάλασσα.


Σήμερα το πρωί διάβασα σε ένα site στο Candia News για έναν δάσκαλο 
που μετέτρεψε το τρικυκλό του σε βιβλιοθήκη
και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

Antonio-La-Cava

Μετέτρεψε το τρίκυκλό του σε βιβλιοθήκη και προσπαθεί να μεταφέρει τη γνώση παντού. Ο λόγος για τον συνταξιούχο δάσκαλο, Anto­nio La Cava, που γυρνά από χωριό σε χωριό, σε όλη την Ιταλία με την κινητή βιβλιοθήκη του, με σκοπό να προωθήσει το διάβασμα. Τα παιδιά περιμένουν ανυπόμονα κάθε εβδομάδα να βρουν κάτι καινούριο και ενδιαφέρον ανάμεσα στα βιβλία του!

Antonio-La-Cava-e-la-sua-biblioteca-ambulante

Το διάβασα εδώ.

Πως σας φαίνεται σαν ιδέα;

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ...

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Να ταν το 21 ...

Γεια σας ...
Παραμονή της 25ης Μαρτίου
κάναμε μια βόλτα στην θάλασσα.





Στη γιορτούλα που έκανε ο Άγγελος
τραγούδησαν τ' αγαπημένο μου τραγούδι
για την σημερινή μέρα.


Πως σας φαίνεται;


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...