Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Στη σκέψη μου ...

Γεια σας.
Ο καιρός σιγά σιγά ηρεμεί
και εγώ δε χάνω τις βόλτες μου στην θάλασσα.


Στις βόλτες μου στην θάλασσα 
γράφω ασταμάτητα ποιήματα.

Το τελευταίο ποιήμα μου είναι
το ακόλουθο με τίτλο:

Βρίσκεσαι στη σκέψη μου συνέχεια …

Βρίσκεσαι συνέχεια στη σκέψη μου
σε βλέπω κάθε βράδυ στα όνειρα μου
το όμορφο κορμάκι σου νιώθω στην αγκαλιά μου
λες και είσαι ξανά εδώ καρδιά μου.

Μου λες πως όταν γελάω θυμίζω μικρό παιδί
δεν καταλαβαίνω γιατί σου κάνω εντύπωση
γίνομαι παιδί μόνο για την αγάπη σου
για ν΄ ακούω την κάθε γλυκιά σου λέξη.

Η φωνή σου με άγγελο μοιάζει
την ακούω και αισθάνομαι μοναδική
είσαι ένας άγγελος που θέλω
να βρίσκεται κάθε λεπτό στη ζωή μου.

Ακούω την φωνή σου
θέλω να σε σφίξω στην αγκαλιά μου
πόσο μωρό μου το θέλω να ήξερες
δεν ξέρω όμως που θα με βγάλει

Μου λείπεις κάθε λεπτό
κάθε δευτερόλεπτο σε θέλω
όλη μου την ζωή να περάσω μαζί σου
θέλω μέσα στην αγκαλιά σου.

Δεν είναι λόγια ψεύτικα αυτά που ακούς
δε μου αρέσουν τα ψέματα
θέλω όλα αυτά που αναφέρω
και τα θέλω μόνο μαζί σου.

Μετά παίρνω ένα στίχο από το ποιήμα
και φτιάχνω φωτο με στίχους.


 Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Καλή Σαρακοστή ...

Γεια σας.
Οι Απόκριες και φέτος έφτασαν στο τέλος τους.
Όμως και σήμερα την βόλτα μου στην θάλασσα
δε την ξέχασα.


Ξημερώνοντας Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει 
η Σαρακοστή που θα τελειώσει το Πάσχα.


Σαρακοστή ονομάζουμε την περίοδο της νηστείας που ξεκινάει την Καθαρή Δευτέρα και κρατάει μέχρι το Μεγάλο Σάββατο. Διαρκεί 7 εβδομάδες δηλαδή 49 μέρες.
       Επειδή παλιά οι άνθρωποι δεν είχαν ημερολόγια για να μετρούν το πέρασμα της νηστείας, έφτιαχναν ένα μετρητάρι. Ζωγράφιζαν τη Σαρακοστή , μια γυναίκα χωρίς στόμα, λόγω νηστείας, και με τα χέρια σταυρωμένα σαν να προσεύχεται. Της έβαζαν 7 πόδια, ένα για κάθε βδομάδα της Σαρακοστής.
        Κρεμούσαν τη Σαρακοστή στον τοίχο και κάθε Σάββατο έκοβαν από ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο και το βάζανε σε ένα ξερό σύκο. Αυτό το σύκο το ανακάτευαν με άλλα και τα μοίραζαν στην οικογένεια. Το σύκο έφερνε γούρι σ’ αυτόν που το έβρισκε.
         Σε άλλες περιοχές την έφτιαχναν με ζυμάρι.


Λόγω της σημερινής μέρας σας προτείνω να φτιάξετε
την κυρά Σαρακοστή.





Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

ΜΑΝΑ Σ' ΑΓΑΠΩΩΩΩΩΩ ....

Γεια σας ...
Η βόλτα στην θάλασσα σήμερα 
που ο καιρός είναι πιο ήρεμος ήταν ακόμα πιο όμορφη.


Σήμερα έχει τα γενεθλιά της η μανούλα μου
θέλω να της ευχηθώ να τα εκατοστήσει
με μια ακροστιχίδα από το περιοδικό
Προς τη Νίκη της κόρης μου.

ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ 10 "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"

Με αγάπησες πρίν μ' αντικρύσεις.
Αφουγράζεσαι τους πόνους μου πρίν σου μιλήσω.
Νήπιο ήμουν, όταν με δίδαξες να βρίσκω παρηγοριά
στο ουράνιο τόξο της θείας αγάπης.
Άβυσσος είναι η καρδιά σου και στο βάθος της
βρίσκεται πάντα η συγνώμη.
Σκόρπισες στη ζωή μου φως και μου 'δειξες το δρόμο.
Αγαπάς δίχως όρους.
Μου δίνεις χωρίς να μου ζητάς.
Γιάτρεψες τους μικρούς μου τους καημούς
και τους μεγάλους.
Ακοίμητο της προσευχής σου το καντήλι
κι η υπομονή σου βράχος.
Περπατάς μαζι μου στις χαρές
και στις λύπες.
Ωκεανός είναι η αγάπη σου 
για μένα
 
ΜΑΝΑ Σ' ΑΓΑΠΩ

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Όλα καλά ευτυχώς ...

Γεια σας ...
Οι μέρες συνεχίζονται να είναι κρύες
αλλά εγώ την βόλτα μου στην θάλασσα δε την αφήνω.

 
Το Σαββάτο που μας πέρασε στο σχολείο της Μαρκέλλας 
είχαμε το αποκριάτικο πάρτυ μας.

Πήγαμε οικογενειακώς και περάσαμε πολύ όμορφα.

Την Κυριακή το πρωί παρατήρησα πως ο Άγγελος
κούτσαινε λίγο μια που είχε πέσει εχθές.

Τον πήραμε και πήγαμε κατευθείαν στο Παίδων Αγίας Σοφίας
και τον είδαν οι ορθοπεδικοί και είπαν πως δεν ήταν τίποτα σοβαρό
αλλά για καλό και για κακό βγάλαμε μια ακτινογραφία.

Πηγαίνοντας στο ακτινολογικό είδαμε μια πανέμορφη αίθουσα
και μια που ο Άγγελος δε καθόταν σε ένα σημείο
ξεκινήσαμε να βγάζουμε φωτος
για να τον απασχολήσω.















Η ακτινογραφία έδειξε μια μικρή θλάση
και πρέπει να μην τρέχει και να ξεκουράζεται.

Ευτυχώς όλα καλά.

Σας ευχαριστώ για τα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Kαλή Τσικνοπέμπτη ...

Γεια σας ...
Ο καιρός άλλαξε λίγο περισσότερο
μια που το κρύο έφτασε στους 2 βαθμούς Κελσίου
αλλά εγώ την βόλτα μου σην θάλασσα δε την αλλάζω.


Τσικνοπέμπτη σήμερα και ήθελα να μάθω 
τα έθιμα της ημέρας.

Αν και οι Έλληνες το θεωρούμε καθαρά δικό μας έθιμο, το «τσίκνισμα» της Τσικνοπέμπτης, δηλαδή η συνήθειά μας να ενδίδουμε σε κρεατοφαγικές «ατασθαλίες», δεν είναι αποκλειστικά ελληνική υπόθεση. Πόσοι για παράδειγμα γνωρίζετε ότι παραλλαγή του εθίμου συναντούμε και στη Γαλλία και στη Γερμανία;

Οι Γερμανοί λοιπόν γιορτάζουν αντίστοιχα την Weiberfastnacht, οι Γάλλοι τη Mardi Gras (Fat Tuesday), οι Ιταλοί έχουν την Giovedi Grasso τους, ενώ στην Ισπανία η αντίστοιχη ημέρα με τη δική μας Τσικνοπέμπτη, είναι η Jueves Lardero. Η παράδοση συνεχίζεται φυσικά και σε άλλα κράτη με χριστιανικούς πληθυσμούς, όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία.

Ας επιστρέψουμε όμως στη δική μας Τσικνοπέμπτη, που είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου. Οι τρεις εβδομάδες των Αποκριών είναι η Προφωνή, η Κρεατινή και η Τυροφάγος. Κατά την Κρεατινή εβδομάδα, και αναμένοντας τη νηστεία της Σαρακοστής, η ορθόδοξη παράδοση, σεβόμενη τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, τοποθέτησε ανάμεσά τους, την Πέμπτη δηλαδή, μια ημέρα εκτόνωσης με «τσίκνισμα» και κραιπάλη.

Γιατί λέγεται Τσικνοπέμπτη ή…Τσικνοπέφτη; Γιατί αυτήν την Πέμπτη, σύμφωνα με την παράδοση, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά, ενώ παρέες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να ψήσουν κρέας, να το τσικνίσουν δηλαδή. Η διάχυτη μυρωδιά της τσίκνας σε όσα σπίτια είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κρέας, οδήγησε στο να ονομαστεί Τσικνο-Πέμπτη.

Η προέλευση του εθίμου μάλλον ανάγεται στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων αλλά και των Ρωμαίων, που επιβίωσαν με παραλλαγές μέχρι και τα χριστιανικά χρόνια. Η πολυφαγία και πολυπιοτία, χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ημέρας, θυμίζουν πρακτικές που σχετίζονται με την ευφορία της γης και που, όταν συνδυάζονται με την χριστιανική παράδοση, σημαίνουν την προετοιμασία για τη σαρανταήμερη νηστεία (Σαρακοστή) πριν το Πάσχα.

Παλαιότερα, όταν τα έθιμα ήταν πιο δυνατά, πέρα από το τσίκνισμα, το «εθιμοτυπικό» απαιτούσε μεταμφίεση και πειράγματα. Στα χωριά, οι άνθρωποι γυρνούσαν κατά παρέες από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας τις πόρτες γνωστών και αγνώστων, ζητώντας κέρασμα και κρασί – το οποίο καταναλωνόταν άφθονο και στη διαδρομή – με την απαίτηση οι νοικοκυραίοι να αφήσουν τα σπίτια τους και να ακολουθήσουν την κεφάτη παρέα. Το έθιμο συμπεριλάμβανε ακόμη και «ζημιές» στον εξωτερικό χώρο των σπιτιών, όπου οι περαστικοί έριχναν τις γλάστρες κάτω για να χυθεί το χώμα στις αυλές, μουτζούρωναν τα πρόσωπά τους και το κέφι συνεχιζόταν μέχρι πρωίας.

Εκτός από την κρεοφαγία τη συγκεκριμένη ημέρα σε πολλά μέρη της Ελλάδας συνηθίζεται να προσφέρεται ως γλυκό το γαλακτομπούρεκο και η γλυκιά κολοκυθόπιτα (κουγκουλούαρι τη λένε οι Αρβανίτες) αλλά και ο μπακλαβάς στη βόρεια Ελλάδα.

Κάθε τόπος φυσικά, ανέπτυξε τα δικά του ιδιαίτερα έθιμα.


Στη Θήβα, την Τσικνοπέμπτη ξεκινά ο «βλάχικος» γάμος, που περιλαμβάνει το προξενιό, συνεχίζεται με τον γάμο και ολοκληρώνεται με το γλέντι και την «επίδοση» των προικιών της νύφης, την Καθαρή Δευτέρα.

Οι Πατρινιοί, στήνουν ψησταριές ακόμη και στα πεζοδρόμια, έξω από τα μαγαζιά τους, και αναβιώνουν το δρώμενο του γάμου «Της Γιαννούλας της Κουλουρούς». Η Γιαννούλα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, που έζησε πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πουλούσε κουλούρια για να ζήσει. Αγράμματη καθώς ήταν, πίστευε τους συμπολίτες της που της έταζαν να την παντρέψουν με τον Πρόεδρο της Αμερικής Ουίλσον (Ιούλσο, όπως τον πρόφερε η ίδια)! Έτσι στηνόταν μια ολόκληρη φάρσα, ο υποτιθέμενος Ουίλσον, ο γαμπρός, ερχόταν με πλοίο στο λιμάνι, ντυμένος με φράκο και η Γιαννούλα περίμενε τον γαμπρό, ενώ ο κόσμος γύρω διασκέδαζε με την ψυχή του…

Ένα έθιμο που θυμίζει comedia dell’ arte επαναλαμβάνεται την Τσικνοπέμπτη στην Κέρκυρα. Πρόκειται για τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσα που πραγματοποιούνται σε κεντρικές πλατείες του νησιού, ή σε στενά δρομάκια. Εκεί οι νοικοκυρές βγαίνουν στα παράθυρα και στήνουν κουτσομπολιό (πετεγουλιό), όπου βγαίνουν –υποτίθεται- στη φόρα όλα τα άπλυτα της κάθε οικογένειας!

Στην Κομοτηνή, τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν πεσκέσια, βρώσιμα είδη συνήθως, την Τσικνοπέμπτη καψαλίζουν και στέλνουν στα ταίρια τους μια κότα, που θα φαγωθεί την Κυριακή της Αποκριάς.

Στις Σέρρες ανάβουν αυτή τη μέρα φωτιές γύρω από τις οποίες γίνονται τα προξενιά, καθώς ανακατεύονται τα…κάρβουνα!

Τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης δεν έχουν τέλος! Από τόπο σε τόπο, από χωριό σε χωριό, βρίσκουμε συνήθειες που οι καταβολές τους χάνονται στα βάθη του χρόνου, όμως κάποια βαθιά - γονιδιακή ή ιστορική μόνο; - ανάγκη επιβάλλει τη διαιώνισή τους.

Τα ξέρατε αυτά τα έθιμα;

 Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Για τις 8-2-1981 ...

Γεια σας ...
Μια πονεμένη μέρα για όλους τους φιλάθλους του Ολυμπιακού ξημέρωσε
και εγώ πριν κάνω την καθιερωμένη μου βόλτα στην θάλασσα
πέρασα από το γήπεδο Καραισκάκη για ένα λουλούδι.


Ήταν 8-2-1981
όπου στο γήπεδο Καραισκάκη 
ο Ολυμπιακός έπαιζε με την ΑΕΚ.
Ο αγώνας έληξε 6-0 
και οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού ήταν πολύ χαρούμενοι.
Ένα μεγάλο μέρος των φιλάθλων που βρίσκονταν στη θύρα 7 θέλησε να αποχωρήσει και να κινηθεί εξωτερικά του γηπέδου προς τη θύρα 1 -απ' όπου θα έβγαιναν οι ποδοσφαιριστές.
Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε ποτέ και τα γέλια μετατράπηκαν σιγά-σιγά σε φωνές και αργότερα σε κλάματα. Ένας από τους οπαδούς που βρισκόταν μπροστά γλίστρησε και βρέθηκε στο έδαφος. Εκείνη την ώρα η πόρτα της θύρας ήταν κλειστή -ή μισάνοιχτη σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες- με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα χάος καθώς ο ένας έπεφτε πάνω στον άλλο. Λίγα λεπτά αργότερα, κάποιοι αστυνομικοί καταφέρνουν να ξηλώσουν ένα από τα τουρνικέ της θύρας και να απεγκλωβίσουν αρκετό κόσμο. 
21 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και από τότε κάθε χρόνο
το πρώτο Σαββάτο του Φεβρουαρίου ήταν αφιερωμένο σε αυτά τα παιδιά.

Έτσι και εχθές 7-2-2015 έγινε το ετήσιο μνημόσυνο για αυτά τα παιδιά
που χάθηκαν άδικα.

Εγώ φυσικά και παραβρέθηκα και μόλις έφτασα στον χώρο που θα γινόταν το μνημόσυνο
τα έχασα από τον κόσμο που ήταν εκεί.



Πολλοί φίλαθλοι παρεβρέθησαν εκεί από όλη την Ελλάδα
αλλά και όλη η οικογένεια του  Ολυμπιακού.
Όλοι οι φίλαθλοι φώναζαν να κερδίσει η ομάδα σήμερα τον ΠΑΟΚ 
για να χαρούνε τα 21 παιδιά που βρίσκονται στον ουρανό.
Μετά την επιμνημόσυνη δέηση ακολούθησε προσκλητήριο των νεκρών
και όλοι εμείς φωνάζαμε ΠΑΡΩΝ και ΠΑΡΟΥΣΑ για την μοναδική γυναίκα 
που ταξίδεψαν στους ουρανούς εκείνη την ημέρα.

Τα 21 θύματα της θύρας 7 ήταν οι εξής:

Παναγιώτης Τουμανίδης 14 ετών
Κώστας Σκλαβούνης 16 ετών
Ηλίας Παναγούλης 17 ετών
Γεράσιμος Αμίτσης 18 ετών – οπαδός της ΑΕΚ
Γιάννης Κανελλόπουλος 18 ετών
Σπύρος Λεωνιδάκης 18 ετών
Γιάννης Σπηλιόπουλος 19 ετών
Νίκος Φίλος 19 ετών
Γιάννης Διαλυνάς 20 ετών
Βασίλης Μάχας 20 ετών
Ευστράτιος Πούπος 20 ετών
Μιχάλης Κωστόπουλος 21 ετών
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου 23 ετών
Σπύρος Ανδριώτης 24 ετών
Κώστας Καρανικόλας 26 ετών
Μιχάλης Μάρκου 27 ετών
Κώστας Μπίλας 28 ετών
Αναστάσιος Πιτσόλης 30 ετών
Αντώνης Κουρουπάκης 34 ετών
Χρήστος Χατζηγεωργίου 34 ετών
Δημήτρης Αδαμόπουλος 40 ετών

Έβγαλα πολλές φώτος και σας τις δείχνω:











Όμως και στο Μουσείο του Ολυμπιακού υπάρχει μια ξεχωριστή γωνιά
για τα θύματα της θύρας 7.







Στο μνημόσυνο δώσανε και μια σακουλίτσα 
 


Αυτά για σήμερα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Εθνική Ελλάδος ...


Γεια σας ...
Οι όμορφες μέρες του Φεβρουαρίου συνεχίζονται
μαζί και οι βόλτες στην θάλασσα.


Συνεχίζοντας με την καινούρια μου στήλη αγαπημένες μου τηλεοπτικές σειρές
  θα σας παρουσιάσω την "Εθνική Ελλάδος"..

Ο Γιώργος Καπουτζίδης επιστρέφει μετά τις μεγάλες επιτυχίες «Σαββατογεννημένες» και «Στο Παρά Πέντε», συνεργάζεται και πάλι με τον σκηνοθέτη Αντώνη Αγγελόπουλο και υπογράφει την «Εθνική Ελλάδος»
 .

Πρόκειται για μια σπάνια, αστεία, συγκινητική και καμιά φορά ίσως και σκληρή ιστορία καταξίωσης...
Είναι η περιπέτεια μιας ετερόκλητης ομάδας γυναικών που αποφασίζουν να αλλάξουν πλήρως πορεία στη ζωή τους. Να αφήσουν πίσω τη μίζερη και βαρετή πραγματικότητα και να στοχεύσουν στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου κυνηγώντας το όνειρο... Ένα όνειρο που κόντρα σ' όλες τις προβλέψεις θα τις φέρει μέχρι την κορυφή της Ευρώπης. 



Μία άνεργη μητέρα, η Νίκη, που υπήρξε κάποτε πρωταθλήτρια, και αργότερα επιτυχημένη επιχειρηματίας, βρίσκεται σε ένα σημείο της ζωής της, όπου πρέπει αποφασίσει αν για τα επόμενα χρόνια θα επιβιώσει απλώς ή αν θα ρισκάρει όλα όσα της έχουν απομείνει για να ζήσει ένα τρελό όνειρο. Και βέβαια επιλέγει το δεύτερο. Αρωγό σ' αυτή την προσπάθεια έχει την αδερφή της, Φρόσω, την πιο ατάλαντη κομμώτρια της χώρας, που ζει εγκλωβισμένη σε έναν αποτυχημένο γάμο. Οι δυο τους θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με την Φοίβη, μια από τις μεγαλύτερες σταρ της εγχώριας σόουμπιζ που έχει όμως βαρεθεί τους πάντες και τα πάντα, καθώς επίσης και με την Κύπρια Στάλλω, που ζητά απεγνωσμένα μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή της. Οι τέσσερίς τους θα ξεκινήσουν μία πορεία από το μηδέν μέχρι την επιτυχία, την ευτυχία, την καταξίωση, την ανάκτηση της χαμένης τους αξιοπρέπειας.




Η «Εθνική Ελλάδος» είναι μια ιστορία που εμπνέεται από αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα. Μια ιστορία που βγαίνει μέσα από τις ελληνικές γειτονιές και μας θυμίζει όλα αυτά που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε.

Πρωταγωνιστούν: Σμαράγδα Καρύδη, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Κατερίνα Παπουτσάκη
Kαι ο Γιώργος Καπουτζίδης
Μαζί τους ο Κώστας Αποστολάκης και η Μαριέλλα Σαββίδου.
Σε πρωταγωνιστικό ρόλο έκπληξη η Μίνα Αδαμάκη
Σενάριο: Γιώργος Καπουτζίδης
Σκηνοθεσία: Αντώνης Αγγελόπουλος
Εκτέλεση παραγωγής: JK Productions-Καραγιάννης

Εσείς το βλέπετε;


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...