Γλυκιά Ζωή ...

Γεια σας ... Ο Δεκέμβριος συνεχίζεται  με όμορφο καιρό και βόλτες στην θάλασσα. Λατρεύω τα παραμύθια και  διαβάζοντας ένα με τίτλο "Χριστουγεννιάτικο όνειρο" σκέφτηκα να σας το παραθέσω: Μια φορά και ένα καιρό, Παραμονή Χριστουγέννων, που το κρύο ήταν ανυπόφορο και το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα, ο Πίπης ο σπουργίτης είχε παγώσει, διότι η φωλιά του είχε χαλάσει. -          Κάτι πρέπει να κάνουμε, είπαν τα δύο σκιουράκια Μέλιος και Μαρούσκα. -         Μαρούσκα, ο μικρός σπουργίτης θα κάνει μαζί μας Χριστούγεννα. Τον ακούς; Όλο αναστενάζει. Η Μαρούσκα έβγαλε το κεφαλάκι της έξω από την φωλιά. Πω πω! Το χιόνι είχε στρώσει το κατάλευκο σεντόνι του, τα δέντρα φορτωμένα χιόνι και μέσα στις κουφάλες του ς τα ζωάκια κούρνιαζαν ντυμένα στα ζεστά τους ρούχα. -         Πίπη; Πίπη; Φώναξε η Μαρούσκα. Έλα εδώ. Ο μικρός σπουργίτης με τ...

Γεια σας ... Ο Δεκέμβριος είναι εδώ αλλά ο καιρός δε ξέρει τι θέλει. Εγώ συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα. Λόγω των Χριστουγέννων που έρχονται εχθες που πήγα στο Βασιλόπουλο να ψωνίσω είδα  ένα παραμύθι με το εξής κείμενο: Οι γιορτινές μέρες, πρέπει να μοιάζουν με παραμύθι, γεμάτες μαγεία και όμορφες στιγμές για όλους και ιδιαίτερα για τα παιδιά! Όμως κάποιοι μικροί φίλοι, σε όλη τη χώρα, χρειάζονται τη φροντίδα μας. Φέτος λοιπόν, ανάμεσα στα προϊόντα Καλού Σκοπού μπορείτε να βρείτε  την πιο ζεστή χριστουγεννιάτικη ιστορία , το παραμύθι «Το Μαγικό Πεφταστέρι» που η ΑΒ διηγείται σε όλα τα παιδιά. Αγοράζοντας «Το Μαγικό Πεφταστέρι», η ΑΒ  προσφέρει τα καθαρά έσοδα των πωλήσεων του σε ΜΚΟ που υποστηρίζουν χιλιάδες παιδία ανά την Ελλάδα που το έχουν ανάγκη.    Όποιος μπορεί ας το αγοράσει  γιατί τα Χριστούγεννα πρέπει όλα τα παιδιά να είναι ευτυχισμένα. Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας. Φιλάκαι ....

Γεια σας ... Ακόμα περιμένουμε τον χειμώνα γι'αυτό και εγώ  συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα. Λόγω των γιορτών που έρχονται  σας μεταφέρώ ένα παραμύθι που έγραψα με τίτλο: Η Αγάπη και η Ελπίδα     Μια φορά και έναν καιρό ζούσαν σε ένα χωριό της Θεσσαλίας δύο κοριτσάκια με τους γονείς τους. τα ονόματα τους ήταν Αγάπη και Ελπίδα. Η Αγάπη και η Ελπίδα ήταν πολύ αγαπημένες και οι γονείς τους χαιρόντουσαν. Καθημερινά βοηθούσε η μια την άλλη και ποτέ δε δυσανασχετούσαν για ότι και να τους έβαζε η μητέρα τους να κάνουν.Στο σχολείο ήταν αχώριστες σε σημείο που πολλές ήταν οι φορές που διαβάζανε μαζί παρόλο που είχαν δυο χρόνια διαφορά. Η Αγάπη σαν μεγαλύτερη βοηθούσε την Ελπίδα στα μαθήματα. Ήταν τόσο ίδιες αλλά και τόσο διαφορετικές. Η Αγάπη ήταν ανήσυχο πλάσμα. Της άρεσε να διαβάζει βιβλία και να ταξιδεύει μέσα απ΄ τους ήρωες. Να πολεμάει για τα πιστεύω της και να μη το βάζει ποτέ κάτω ότι και να της συνέβαινε. Η Ελπίδα ήταν πιο ήρεμο...

Γεια σας ... Γλυκιά μέρα και η χθεσινή. Ψήφισα πολύ πρωί και  μετά πήγα μια βόλτα στην θάλασσα. Συνεχίζοντας το παραμύθι Μια δυνατή φιλία. Οι συμμαθητές της μιλούσαν πίσω από την πλάτη της αλλά πολλές ήταν οι φορές που και η ίδια τους είχε ακούσει να την κοροϊδεύουν πως είναι το φυτό της τάξης. Όμως δεν έδινε σημασία γιατί ήξερε πως δεν ήταν αλήθεια. Κάποια μέρα μετά από ένα μήνα στο σχολείο η Ιωάννα της είπε πως έπρεπε να μιλήσουν. Η Αγγελική δέχτηκε και έτσι μετά το σχολείο πήγαν σε μια καφετρία για ένα καφέ για να συζητήσουν. - Αγγελική σου έχω κάνει κάτι και τις τελευταίες μέρες απ΄ όταν ξεκίνησε το σχολείο με αποφεύγεις; - Φυσικά και δεν μου έχεις κάνει κάτι. Πως σου ήρθε αυτή η ιδέα; - Τον τελευταίο καιρό όλο με αποφεύγεις. Καθημερινά σου λέω να βγούμε στο διάλειμμα και εσύ μου λες πως πρέπει να διαβάσεις. Τι έχει συμβεί; - Ιωάννα δεν έχει συμβεί τίποτα μεταξύ μας. Απλώς θέλω να περάσω στο πανεπιστήμιο από τις πρώτες και διαβάζω για να τα καταφέρω...

Όλη μου την ζωή είναι γεμάτη με παραμύθια. Η μητέρα μου μου έλεγε παραμύθια από την ημέρα που γεννήθηκα. Αργότερα μεγαλώνοντας διάβαζα και μόνη μου και τα λάτρευα. Τα αγαπούσα τόσο που άρχισα να διαβάζω και στα μικρότερα ξαδέφια μου αλλά πολλές ήταν οι φορές που τους έλεγα και δικά μου. Σαν ενήλικη τα είχα ξεχάσει με την καθημερινότητα. Όμως όταν απόκτησα την Μαρκέλλα μου τα ξαναλάτρεψα και άρχισα να γράφω για να της τα διαβάζω. Τώρα γράφω συνέχεια παραμύθια μόνο και μόνο για να βλέπω τα ματάκια της πως με κοιτάνε όταν της τα διαβάζω. Της φαίνονται τόσο μαγικά όλα και εγώ δε της χαλάω ποτέ χατήρι και της λέω τα ομορφότερα παραμύθια. Σήμερα που έχει γενέθλια η καλυτερή μου φίλη, η Σταυρούλα θέλω να σας πω ένα παραμύθι και να της το αφιερώσω. Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια γλυκιά κοπέλα που την έλεγαν Τριανταφυλλένια. Η Τριανταφυλλένια αγαπούσε πάρα πολύ τα λουλούδια και περισσότερο τα τριαντάφυλλα. Περνούσε πολλές ώρες στον κήπο και δεν είχε πολλές παρέες. Προτιμούσε να ...