Γλυκιά Ζωή ...

Γεια σας ... Οι όμορφες μέρες του Γενάρη συνεχίζονται και η θάλασσα ήταν μαγική σήμερα. Διάβασα ένα βιβλίο την τελευταία εβδομάδα  που μου άρεσε πολύ. Αυτό είναι Τα λαβωμένα σ' αγαπώ της Θάλειας Ψαρρά από τις εκδόσεις Ψυχογιός.   Λίγα λόγια για το βιβλίο ακολουθούν: Μια μαχαιριά κι ένα παρ’ ολίγον φονικό κάνουν τη φλόγα της εκδίκησης να σιγοκαίει ανάμεσα στις οικογένειες των Βενιέρηδων και των Αρχοντάκηδων. Χρόνια μετά, ένας όρκος και ένας χρησμός όρισαν πως το σμίξιμο του Τζάκου Βενιέρη και της Εριφύλης Αρχοντάκη θα σήμαινε την καταστροφή. Η μοίρα, ωστόσο, επιλέγει να μη λογαριάζει φραγμούς. Ο έρωτάς τους ορμά σαν ανεξέλεγκτη θύελλα, για να φουντώσει τη φωτιά της βεντέτας που για χρόνια προσπαθούσαν οι δυο οικογένειες να κρατήσουν σβηστή. Οι δρόμοι του Τζάκου και της Εριφύλης χωρίζουν και τα εμπόδια που ορθώνονται μπροστά τους ποτίζονται με το αίμα αγαπημένων τους ανθρώπων.  Τι γίνεται όμως ότ...

Γεια σας ... Με ένα πονοκέφαλο υποδέχτηκα την μέρα αλλά δε ξέχασα την θάλασσα που λατρεύω. Χωρίς ιδιαίτερο κέφι θα μοιραστώ μαζί σας κάτι που έγραψα πολλά χρόνια πριν. Ένα ηλιοβασίλεμα μαζί σου να ζήσω ευτυχισμένη να γενώ την μορφή σου κάθε λεπτό να κοιτώ να νιώθω το χάδι σου. Ο ήλιος να δύει στα όνειρα μας να νιώσουμε την κάθε αχτίνα του και σιγά σιγά να δύει με σένα και με μένα αγκαλιά। Να κατεβεί στη γη να νιώθω το άγγιγμα του γλυκό το χάδι του να είναι σαν μια γλυκιά μαγεία έρωτα. Πως σας φαίνεται; Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας. Φιλάκια ...

Γεια σας .... Με το κρύο να μου έχει σπάσει τα νεύρα η βόλτα στη θάλασσα με ηρεμεί. Σήμερα απ' το πρωί συνέχεια τραγουδάω το παρακάτω τραγούδι μήπως και ζεσταθώ λιγάκι. Με αυτό το τραγούδι σας αφήνω με την ελπίδα να έρθουν καλύτερες μέρες. Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Πολύ όρεξη για οτιδήποτε δε έχω σήμερα. Θέλω μόνο να κοιτάω την θάλασσα που με ταξιδεύει σε τόπους μαγικούς. Εχθές πέρασα από μια γέφυρα που ενώνει τον Πειραιά και την Δραπετσώνα και θέλησα να μάθω περισσότερα γι' αυτή. Από τον σταθμό Πειραιά Λιμένα μία εμπορευματική διακλάδωση οδηγούσε παλαιότερα προς το λιμάνι του Πειραιά και τη Δραπετσώνα. Απέναντι από την εκκλησία του Αγ. Διονυσίου υπάρχει μια μικρή γεφυρούλα που περνά πάνω από τις σιδηροδρομικές γραμμές του Πειραιά.    Ξακουστή υπήρξε και η «Γέφυρα του Ρεμπέτη», μια λιθόκτιστη γέφυρα μπροστά από τον σταθμό, η οποία ένωνε τον Πειραιά με τη Δραπετσώνα. Αυτή ήταν η γέφυρα από την οποία εάν περνούσες ήταν κάτι σαν πρώτο βήμα για να γίνεις ρεμπέτης.  Από εκεί και μετά τα χρονια εκεινα, μια παραγκούπολη εκτεινόταν  μέχρι και το Πέραμα. Η ανάρτηση είναι για την στήλη Kαλοκαιρινές Αποδράσεις Μπορείτε εδώ να βρείτε πληροφορίες και να δηλώσετε συμμετοχή:   http://glykia-zoi....

Γεια σας ... Με τα υπερ και τα κατά του χειμώνα συνεχίζω τις βόλτες στην θάλασσα. Λίγες μέρες παρακολουθήσαμε με τον Άγγελο θέατρο μια παιδική παράσταση. Η παράσταση "Ο Τομ Τιριτόμ και η πολιτεία που ήταν χωρισμένη στα δυο ..."  παρουσιάζεται στο Θέατρο Βαφείο. Δυο λόγια για το παραμύθι Το παραμύθι αναφέρεται σε  μια χώρα, την Ελκαζίνη, όπου για μια ασήμαντη αφορμή οι κάτοικοι χωρίζουν τη γέφυρα με τις επτά καμάρες. Τώρα πια, το ποτάμι τους κόβει στα δύο και η Ελκαζίνη χωρίζεται στην Έλκα και τη Ζίνη. Οι κάτοικοι χάνουν τη φωνή τους ή μάλλον καλύτερα επικοινωνούν μεταξύ τους  ψιθυριστά. Τα ρολόγια σταματούν και τα πάντα αρχίζουν σιγά σιγά να καταστρέφονται. Ώσπου κάποια στιγμή γεννιέται ο Τομ Τιριτόμ.    Ο Τομ αποφασίζει να ενώσει τις δυο πλευρές κάνοντας κάτι γενναίο. Περνά στην απέναντι  πλευρά για να γνωρίσει τους «κακούς» κατοίκους και να τους αλλάξει τα μυαλά. Με μοναδικούς τους σύμμαχους το ταμπούρλο και την α...

Γεια σας ... Χειμώνας είναι θα περάσει και εγώ ακάθεκτη στις βόλτες μου στην θάλασσα. Την Κυριακή που μας πέρασε η Μαρκέλλα είχε γιορτή στο κατηχητικό για το κόψιμο της βασιλόπιτας. Το κατηχητικό της τραγούδησε και χόρεψε το παρακάτω τραγούδι: Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος Μουσική: Μίμης Πλέσσας Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια κορίτσια αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος κι ολόκληρη τη Γη μας θ' αγκάλιαζε θαρρώ. Αν όλα τα παιδιά της γης φωνάζαν τους μεγάλους κι αφήναν τα γραφεία τους και μπαίναν στο χορό ο κύκλος θα γινότανε ακόμα πιο μεγάλος και δυο φορές τη Γη μας θ' αγκάλιαζε θαρρώ. Θα 'ρχόνταν τότε τα πουλιά θα 'ρχόνταν τα λουλούδια θα 'ρχότανε κι η άνοιξη να μπει μες στο χορό κι ο κύκλος θα γινότανε ακόμα πιο μεγάλος και τρεις φορές τη Γη μας θ' αγκάλιαζε θαρρώ! Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Οι μέρες που πια δε κάνει τόσο κρύο είναι τόσο λίγες αλλά η βόλτα στην θάλασσα δε κόβεται. Μαζί με την βόλτα στην θάλασσα  πάει και το γράψιμο. Αυτή την φορά όμως το οπτικοποίησα κιόλας. Αυτό που ζητούσα ...   Γεννήθηκα και πέθανα σε μια στιγμή ερωτεύτηκα και πόνεσα ένιωσα μικρή στον απέραντο κόσμο έζησα και ένιωσα καλά Δε ζήτησα τίποτα μόνο κάποιος να μ' αγαπάνε να θέλει μαζί μου να είναι και κάθε λεπτό να μου λέει σ' αγαπώ. Ένιωσα γαληνεμένη όταν ήρθε η θάλασσα μέσα μου ηρέμησε στα βράχια της δεν κλαίω πια χαμογελάω νιώθοντας αυτό που ζητούσα.  Πως σας φαίνεται; Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Ο καιρός μετά το χιόνι είναι πολύ καλός και η βόλτα στην θάλασσα συνεχίζεται. Την Τετάρτη που χιόνισε έβγαλα αρκετές φωτος και σας την παρουσιάζω παρακάτω: Πως σας φαίνονται; Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Με τις γιορτές των Χριστουγέννων να έχουν φύγει και το χιόνι να μας επισκέφτεται αρκετά συχνά η βόλτα στην θάλασσα ήταν αδύνατη για όλους τους άλλους αλλά όχι για μένα που λατρεύω την θάλασσα. Μετά από τις τόσες αναρτήσεις σου σχετικά με την θάλασσα είμαι σίγουρη πως έχετε καταλάβει πόσο πολύ την αγαπάω. Η θάλασσα με εμπνέει να γράφω μαζί με την αγαπησιάρικη διαθεσή μου.  Μόνο μαζί ... μπορούμε να είμαστε λέω παρακάτω και αισθάνομαι χαρούμενη που το αισθάνομαι. Mαζί το ηλιοβασίλεμα θέλω να δούμε το χέρι να μου πιάσεις στη θάλασσα να πάμε στην άμμο αγκαλιά να κάτσουμε και να κοιτάμε τον ήλιο που θα δύει. Φιλιά να δίνουμε ο ένας στον άλλον τα κορμιά μας κολλητά το ένα στο άλλο μια αύρα ζεστή να αναβλύζει από το κάθε άγγιγμα μας. Τον ουρανό να κοιτάζουμε συνέχεια να μην φοβόμαστε τα πως και γιατί μόνο μαζί να είμαστε και όλα τ' άλλα περνάνε. Σας ευχαριστώ για τα σχολιά σας. Φιλάκια ... ...