Γλυκιά Ζωή ...

Γεια σας ... Καλό μήνα σε όλους. Ελπίζω να μην είπατε πολλά ψέματα σήμερα. Ο καιρός φτιάχνει και η βόλτα στην θάλασσα ήταν μονόδρομος σήμερα. Ένας αρκούδος έψαχνε να βρει που θα κάτσει. Κοιτούσε από εδώ, κοιτούσε από εκεί αλλά τίποτα. Ένα αλογάκι του φώναξε: 'Έλα εδώ να κάτσεις απάνω μου να κάνουμε ταξίδια οι δύο μας. Από τότε ο αρκούδος κάθεται εκεί συνέχεια.   Μια φωτο που τράβηξα μέρες πριν και η Μαρκέλλα και ο Άγγελος την βρήκαν πολύ όμορφη. Εσας πως σας φαίνεται; Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Οι γλυκές μέρες συνεχίζονται με όμορφες βόλτες στην θάλασσα. Τα παιδιά είναι ότι πιο σημαντικό έχουμε. Είναι το μέλλον μας και σαν μαμά με δύο παιδιά θέλησα να αναρτήσω σήμερα μια πρωτοβουλία για τα προσφυγόπουλα. Το θέατρο ΠΟΡΤΑ υποστηρίζει την πρωτοβουλία “Ένα σακίδιο για το δρόμο...”, της ομάδας προσφοράς και αλληλεγγύης ΠΑΡΕΑ, μια δράση διανομής παιδικών σακιδίων σε προσφυγόπουλα. Τα σακίδια συλλέγονται στον χώρο του Θεάτρου και σε συνεργασία με την ομάδα ΠΑΡΕΑ θα διανέμονται στα παιδιά, στο λιμάνι του Πειραιά. Καθένας μπορεί να ετοιμάσει ένα ή περισσότερα σακίδια μόνος ή σε συνεργασία με κάποιο φίλο, συνάδελφο ή συμμαθητή του και να το φέρει στο ΠΟΡΤΑ σε ώρες λειτουργίας του ταμείου*, προσφέροντας στα προσφυγόπουλα, εκτός από χρήσιμα αντικείμενα στο μακρύ τους ταξίδι και μερικά χαμόγελα, που τόσο τα έχουν ανάγκη. Κάθε σακίδιο θα πρέπει να περιέχει τα παρακάτω: 1) Σκούφο/ γάντια 2...

Γεια σας ... Μια δύσκολη μέρα πέρασα εχθές αλλά την βόλτα στη θάλασσα δε την έχασα. Λίγες ώρες πριν διάβασα στο διαδίκτυο μια ιστορία που την είχα διαβάσει και παλιά και θέλω να σας την αναφέρω.   Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια. Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα. Δε σταμ ατούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του. Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα. Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του: «Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;» Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της: «Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.» Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα. Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα....

Πριν μερικές ώρες διάβασα ένα κείμενο στο internet και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.  Aσχολείται με το σημαντικό θέμα της έκτρωσης και θα ήθελα την γνώμη σας. Γεια σου μαμά, Είμαι το μωρό σου.Δεν με ξέρεις ακόμα, είμαι μόνο μερικών εβδομάδων. Θα με γνωρίσεις σύντομα, το υπόσχομαι. Έχω καστανά μαλλιά και καστανά μάτια…Έ, λοιπόν, δεν είμαι έτσι ακόμα, αλλά θα γίνω όταν γεννηθώ. Θα είμαι ο μοναχογιός σου. Δεν θα έχω μπαμπά, αλλά δεν πειράζει, θα έχουμε ο ένας τον άλλον. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός.Σήμερα, έμαθες ότι είσαι έγκυος μαμά. Ήσουν τόσο χαρούμενη. Χαμογελούσες. Έχεις το πιο ωραίο χαμόγελο μαμά.Όλη την μέρα μου μιλούσες και ένιωθα τόσο ασφάλεια μαμά.Σ’ αγαπάω μαμά.Όταν μεγαλώσω υπόσχομαι να σε κάνω τόσο περήφανη. Θα γίνω γιατρός. Σήμερα είπες στον μπαμπά για μένα…  Δεν ήταν χαρούμενος μαμά. Είπε ότι δεν με θέλει. Γιατί δεν με θέλει μαμά; Τί του έκανα; Ένιωσα έναν δυνατό κρότο και μετά σε άκουσα να κλαις.Σε χτύπησε μαμά! Γιατί το έκα...

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια. Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα. Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του. Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα. Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του: «Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;» Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της: «Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.» Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα. Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα. «Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.» Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο: «Όχι, ο Άι-Βασίλ...