Γλυκιά Ζωή ...

Γεια σας ... Ο Οκτώβριος συνεχίζεται με όμορφο καιρό  και βόλτες στην θάλασσα. Κυριακή σήμερα και σας δίνω ένα απόσπασμα από τον Μικρό Πρίγκηπα. Σας ευχαριστώ για το όμορφα σχόλια σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Οι μέρες του Ιούλη συνεχίζονται με θάλασσα και βόλτες.  Ένα απόσπασμα από το  Μονόγραμμα του  Οδυσσέα Ελύτη σας παραθέτω παρακάτω: Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς Μες στη μέση της θάλασσας Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’ ακούς Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς Άκου, άκου Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει – ακούς; Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει – ακούς; Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς. Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Ο Ιούνιος συνεχίζεται με όμορφες στιγμές στην θάλασσα. Ένα απόσπασμα σας παραθέτω από ένα βιβλίο που όσες φορές και να το διαβάσω το λατρεύω. Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης της Μάρω Βαμβουνάκη  από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περίμενες να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. O άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Κι αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις -όχι απ’ αυτά που δεν έχεις αλλά απ’ αυτά που έχεις-, δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις. Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους ...

Γεια σας ... Τα σχολεία τελείωσαν και τώρα με την παρέα της Μαρκέλλας και του Άγγελου συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα. Ένα απόσπασμα ακολουθεί από ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Αυτό είναι το   Επάγγελμα πόρνη   της  Λίλης Ζωγράφου. ” Μην ακούω ανοησίες για ερωτική αιωνιότητα. Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο – γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες – αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα. Ο ερωτικός σπασμός είναι μια αιωνιότητα, κι ας μην αποτυπώνεται πουθενά αυτός ” Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Ο Ιούνιος ήρθε και θέλω να ευχηθώ σε όλους  καλό μήνα και καλό καλοκαίρι από την θάλασσα που λατρεύω. Υποδέχομαι το καλοκαίρι με ένα απόσπασμα  από την Αλκυόνη Παπαδάκη  Το χρώμα του Φεγγαριού. Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη; Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε. Τι χρώμα έχουν τα όνειρα; Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού. Τι χρώμα έχει η χαρά; Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου. Και η μοναξιά; Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξεδί. Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο. Να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις. Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στον φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε. Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη; Το χρώμα που έχουν τα μάτια...

Γεια σας ... Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας για τη γιορτή του δεύτερου ονοματός μου αλλά κανένας δε έκανε όλα τα βήματα του giveaway. Έχετε χρόνο μέχρι τις 26/5. Οι βόλτες στην θάλασσα συνεχίζονται. Ένα απόσπασμα ακόμα σας παραθέτω από το “Όπου σε πάει η καρδιά” της  Susanna Tamaro. Η γιαγια συμβουλεύει την εγγονή της:”…Κάθε φορά που θα νιώθεις χαμένη, μπερδεμένη, να σκέφτεσαι τα δέντρα, να θυμάσαι τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν. Να θυμάσαι ότι ένα δέντρο με πλούσια φυλλώματα και λίγες ρίζες ξεριζώνεται με το πρώτο φύσημα του αέρα, και σ’ ένα δέντρο με πολλές ρίζες και ισχνά φυλλώματα η λέμφος κυλάει με δυσκολία. Ρίζα και φυλλώματα πρέπει ν’ αναπτύσσονται με το ίδιο μέτρο, πρέπει να μένεις μέσα στα πράγματα και πάνω από αυτά, μόνο έτσι  θα μπορέσεις να προσφέρεις σκιά και καταφύγιο, μόνο έτσι θα μπορέσεις να γεμίσεις με λουλούδια και καρπούς τη κατάλληλη εποχή. Κι όταν θ’ ανοιχτούν μπροστά σου τόσοι δρόμοι και δεν θα ξέρεις ποιον να δ...

Γεια σας ... Οι μέρες του Μαίου συνεχίζονται με όμορφες βόλτες στην θάλασσα. Ένα απόσπασμα σήμερα σας παραθέτω Εριχ Φρομ- ”Η τέχνη της αγάπης”. ”Η αγάπη δεν είναι βασικά μιά σχέση προς ένα ιδιαίτερο άτομο.Είναι μιά στάση, ένας προσανατολισμός του χαρακτήρα που καθορίζει τη σχέση ενός ατόμου προς τον κόσμο σαν σύνολο κι όχι προς ένα ‘αντικείμενο’ αγάπης. Αν ένα άτομο αγαπά μόνο ένα άλλο άτομο κι είναι αδιάφορο προς τους άλλους συνανθρώπους του, η αγάπη του δεν είναι ακριβώς αγάπη αλλά μια συμβιοτική προσκόλληση ή ένας διογκωμένος εγωισμός. Ωστόσο, οι πιο πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η αγάπη είναι το αντικείμενο κι όχι η ψυχική ικανότητα. Στην πραγματικότητα φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν ότι: όταν δεν αγαπάνε κανέναν άλλον παρά μόνο το ‘αγαπημένο’ πρόσωπο, αυτό είναι μια απόδειξη της έντασης της αγάπης τους. … Αν πραγματικά αγαπώ έναν άνθρωπο, αγαπώ όλους τους ανθρώπους, αγαπώ τον κόσμο, αγαπώ τη ζωή. Αν μπορώ να πω σε κάποιον άλλον ”σ’αγαπώ”, πρέπει να ε...

Γεια σας ... Μια δύσκολη περίοδο συνεχίζω να περνάω αλλα δε συνεχίζω τις βόλτες μου στην θάλασσα. Ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας. Αυτό είναι το "Με την πνοή του ανέμου" του Γιώργου Πολυράκη. “Όποιος πάψει να ονειρεύται, έχει πάψει και να ζει…Μόνο όποιος πληγώνεται, ζει..””Η σκέψη πως μπορούμε να υπομείνουμε το αβάσταχτο είναι ένας από τους λόγους που μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίζουμε να προχωράμε.” “Τη ζωή μας δεν την καθορίζουν οι δυσκολίες που συναντάμε΄την καθορίζουν οι ικανότητές μας να τις ξεπερνάμε…Εμείς είμαστε η δύναμη. Πρέπει να προσπαθήσουμε αν παραμερίσουμε κάθε εμπόδιο που θα βρεθεί στο δρόμο μας κι όχι να χαθούμε στο λαβύρινθο…Αυτή είναι η άποψή μου για τη ζωή, αυτή η επιλογή μου, αυτή και η ευθύνη μου.” “Με την πνοή του ανέμου” του Γιώργου Πολυράκη. Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας. Φιλάκια ...

Δεν πίστευα πως μετά από τόσους μήνες ακόμα με σκέφτεσαι. Το ήξερα πως με αγαπούσες αλλά δεν πίστευα τόσο πολύ. Ήσουνα αυτός που περίμενα στη ζωή μου γι' αυτό και πίστεψα ότι και να μου είπες. Τα Σ' αγαπώ σου τα άκουγα σαν χάδι στο αυτί μου. Την αγάπη σου την ένιωθα από τα χάδια και τα φιλιά σου. Δεν περίμενα τα σ' αγαπώ για να καταλάβω πως το αισθανόσουν και το έλεγες. Ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι μαζί. Εσύ θέλησες όμως να χαλάσεις αυτή την ευτυχία και να μου πεις να χωρίσουμε. Πόνεσα πολύ από τα λόγια σου αλλά δε μπόρεσα να σε μισήσω. Σ' αγαπούσα πολύ και δεν έχω πάψει πίστεψε με. Εσύ τώρα όμως γιατί στέλνεις σχόλια, μείλ και μηνύματα λέγοντας πως θέλεις να είμαι καλά; Δε θα σου απαντήσω όχι γιατί σε μίσησα για αυτό που μου έκανες αλλά γιατί δεν θέλω να καταλάβεις πόσο ακόμα σ΄ αγαπώ. Απόσπασμα από κάτι που γράφω για ΣΕΝΑ

-; Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη; -; Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε. -; Τι χρώμα έχουν τα όνειρα; -; Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού. -; Τι χρώμα έχει η χαρά; -; Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου. -; Και η μοναξιά; -; Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί. -; Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις. -; Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε. -; Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη; -; ...;Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο. -; Τι χρώμα έχει ο έρωτας; -; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος. -; Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τo αστέρι ...; Κοίταξε μακ...