Γλυκιά Ζωή ...

Γεια σας ... Ο καιρός μια είναι καλός και μια βρέχει αλλά εμένα δε με νοιάζει. Προτιμώ τις βόλτες στην θάλασσα. Εχθές μια καλή μου φίλη μου έστειλε αυτή την ιστορία και σκέφτηκα να την μοιραστώ μαζί σας: «Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο και 11 σέντς. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς. Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του. - Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου, που έχω χρόνια να τον δω: Τότε η μικρή του είπε: - Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα! - Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα. - Ξέρετε, είπε...

Τον τελευταίο καιρό μου αρέσει να φτιάχνω διάφορα βιντεάκια με αγαπημένους μου καλλιτέχνες και μοναδικές φωτογραφίες. Αυτή τη φορά σκέφτηκα να φτιάξω ένα βιντεάκι με ένα ποιήμα του Τάκη Τσαντήλα. Λέγεται Φυλακτό θύμησης και μου άρεσε πάρα πολύ. Δεν ξέρω αν σας αρέσει αλλά εγώ το λατρεύω και σαν ποιημα αλλά και σαν βιντεάκι. Το ανέβασα και στο youtube και η διεύθυνση είναι η ακόλουθη για όσους θέλουν να το δουν ακόμα μια φορά : http://www.youtube.com/watch?v=QGECqWoaJ9s Οι στίχοι του Τάκη Τσαντήλα απ΄αυτό το τόσο όμορφο ποιημα ακολουθούν: Φυλακτό θύμησης - Τάκης Τσαντήλας Τίποτα ανόθευτο δεν έμεινε απ΄ τη νιότη μας, μόνο ο έρωτας που ακόμα σιγοκαίει τα σωθικά μας, ένα κομμάτι ουρανού και θάλασσας, κληρονομιά για τα χρόνια που θα ΄ρθουν και μια φωτογραφία ξέθωρη, φυλακτό ανεκτίμητο στο απέραντο περιβόλι της θ ύ μ η σ η ς

Δέχτηκα πρόσκληση από την Τρελοφαντασμένη για το παιχνίδι που παίζεται τελευταία σχετικά με ένα βιβλίο ... Ανοίγουμε λέει το βιβλίο που βρίσκεται δίπλα μας και γράφουμε ένα απόσπασμα από τη σελίδα 123 Εγώ άνοιξα το βιβλίο «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι» της Λένα Μαντά και πηγαίνοντας στην 123 σελίδα έγραψα το ακόλουθο απόσπασμα. Τα μαλλιά της, λυτά, έτσι όπως πάντα του άρεσαν, χύθηκαν μπροστά στο προσωπό της. Το στήθος της πρόβαλε προκλητικό από το άνοιγμα του βραδινού φορέματος που φορούσε. Τα χείλη της είχαν μισανοίξει και η ανάσα της, που έβγαινε λαχανιασμένη, του έκαιγε το πρόσωπο. Την έριξε στο χαλί και έπεσε πάνω της με μανία. Η Μελισσάνθη σοκαρίστηκε για ελάχιστα δευτερόλεπτα ... και ύστερα ανταποκρίθηκε. Σαν διψασμένο το κορμί της δέχτηκε τα βίαια χάδια του και τα σκληρά φιλιά του, και του τα ανταπέδωσε με την ίδια ένταση. Του ξέσκισε με μανία τα ρούχα, την ίδια στιγμή που τα δικά της ήταν ήδη κουβάρι πεταμένο σε μιαν άκρη. Της ερχόταν να ξεφωνίσει απ΄τη χαρά της, καθώς το κ...