Γλυκιά Ζωή ...

Με ένα ποιημα σκέφτηκα να πάρω μέρος στο 12ο Παιχνίδι "Παίζοντας με τις Λέξεις" που έγινε στο ιστολόγιο  ΤΕΧNIS STORIES .    Αυτό είναι το ακόλουθο:  Σαν αποχαιρετισμός Μπαλαρίνα θέλω να γίνω να χορεύω μόνο για σένα χωρίς να σκέφτομαι αύριο τι θα γίνει. Να παίζεις ένα τραγούδι στο πιάνο πατώντας τα πλήκτρα του να νιώθω την αγάπη σου σε κάθε νότα. Ένα κάγκελο να υπάρχει ανάμεσα σε μένα και σε σένα για να μην μπορώ να σε αγγίξω. Σαν ένα τοίχο να είναι που στο πρόσωπο σου να μη με αφήνει να δω την έκφραση των ματιών σου. Στο τέλος του τραγουδιού μια αυτοκτονία να βιώσουμε εγώ και εσύ χωρισμένοι για πάντα. Ευχαριστώ όλους όσους το ψηφίσατε. Μου δώσατε μεγάλη χαρά.

Σήμερα που γιορτάζει το κοριτσάκι μου και θέλω να της ευχηθώ χρόνια πολλά σκέφτηκα να μάθω περισσότερα για την Αγία Μαρκέλλα που πήρε η κουκλίτσα μου το ονομά της. Στο κεφαλοχώρι της Βολισσού σε γραφική ακρογιαλιά βρίσκεται το κτιριακό συγκρότημα του ιερού Προσκυνήματος της Χιοπολίτιδας Αγίας Μαρκέλλας. Εδώ είναι και ο τόπος που μαρτύρησε (1500 μ.Χ.). Η Αγία που είχε καταγωγή από τη Βολισσό ορφάνεψε σε μικρή ηλία από μητέρα. Αργότερα οι σωματικές της καλλονές άναψαν αμαρτωλούς πόθους στο σαρκολάτρη πατέρα της, στις κτηνώδεις επιθυμίες του οποίου δεν ήθελε να υποκύψει και γι αυτό εγκατέλειψε το σπίτι και κατέφυγε στα βουνά.Ο παράφρων πατέρας της την ανακάλυψε. Έβαλε φωτιά στην πυκνή βάτο που κρυβόταν και στη συνέχεια την καταδίωξε και με το βέλος του την πλήγωσε. Εκείνη προσευχήθηκε και παρακάλεσε να σχισθεί η πέτρα που πατούσε για να τη σώσει. Η γη άνοιξε και την κατάπιε έως το στήθος. Ο σκληρός πατέρας της την πρόφτασε και της απέκοψε τους μαστούς και ύστερα το κεφάλι,...

Σημαντική μέρα για μια χώρα που λατρεύω σήμερα. Οι Κύπριοι ζούνε εδώ και 39 χρόνια την διχοτόμηση της χώρας τους. Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των το...

Ξέρω πέρασε καιρός όπου έκανα τελευταία εδώ ανάρτηση αλλά τρέχω και δεν φτάνω. Το ιστολόγιο Κάθε μέρα με σκέφτηκε πριν από πολύ καιρό και το ευχαριστώ πολύ πολύ και μου χάρισε το βραβείο που ακολουθεί: Οι όροι ακολουθούν: Να απαντήσουμε στις ακόλουθες ερωτήσεις: Να χαρίσουμε το βραβείο σε ιστολογια που δε το έχουν.   Αγαπημένο περιοδικό   Αγαπημένος τραγουδιστής-μουσική   Αγαπημένη youtube guru   Αγαπημένο είδος μακιγιάζ   Αγαπημένο μέρος διαμονής   Αγαπημένη ταινία   Πόσα ζευγάρια παπούτσια έχεις   Αγαπημένο χρώμα. Οι απαντήσεις είναι οι ακόλουθες: Δεν έχω συγκεκριμένο περιοδικό που παίρνω. Διαβάζω τα πάντα. Λατρεύω τον Αντώνη Ρέμο και γενικά την ελληνική μουσική. Δε ξέρω τι είναι αυτό. όποιος ξέρει με ενημερώνει και μένα. Προτιμώ τις γήινες αποχρώσεις. Λατρεύω την Μυτιλήνη. Το Pretty Woman μου αρέσει πολύ. Έχω περίπου 50 ζευγάρια παπούτσια Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το Ροζ. Δε ξέρω ποιος το έχει...

Δεν θέλω άλλο να σας έχω να περιμένεται την συνέχεια της ιστορίας. Γι΄ αυτό κάθισα και την τέλειωσα και ακολουθεί παρακάτω. Αυτό που θέλω να πω εγώ είναι πως δεν είναι αυτοβιογραφικό  αλλά της φαντασίας μου. Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχολιά σας. Στεναχωριόμουν για όλη αυτή την κατάσταση αλλά δεν ήθελα να το δείξω. Δεν ήξερα τι να σου πω. Ήθελες τόσο πολύ να βρεθούμε και ήσουν απών; Ήθελες μ΄νο να με δεις και να με νιώσεις χωρίς να σε ενδιαφέρουν τα συναισθήματα του άλλου; Δεν ήξερα τι να βάλω στο μυαλό μου. Έπαψα να το σκέφτομαι μήπως και φτιάξει λίγο η διαθεσή μου. Δεν ξέρω γιατί συνέβη αυτό αλλά ήταν γεγονός. Προσπαθησα να το συζητήσω μαζί σου αλλά δε αισθανόμουν άνετα. Εσύ δεν βρισκόσουν εδώ εκείνη τη στιγμή αλλά κάπου αλλού και δεν ήθελα να σε χαλάσω. Προσπαθούσα να σε φέρω εδώ αλλά δε τα κατάφερα. Ξέροντας πως ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που βρισκόμασταν ήθελα να σε αισθανθώ στην αγκαλιά μου χωρίς να με νοιάζει τίποτα άλλο. Ήθελα να γευτώ ότι ...

Βλέποντας πόσο αγαπήσατε αυτό το κειμενό μου κάθισα και έγραψα την συνέχεια του Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.   Εσύ ήθελες να με δεις και δε καταλάβαινες τίποτα. Έκανες σα το μικρό παιδάκι που δε σου παίρνουν ένα παιχνιδάκι που είχες δει. Εγώ προσπαθούσα όσο μπορούσα να μη συμβεί αυτό άμεσα με διάφορες δικαιολογίες. Δεν ήταν που δεν ήθελα να σε δω αλλά φοβόμουν τα συναισθηματά μου. Ήθελα να ήμουν σίγουρη πως αυτό που έκανα τη συγκεκριμμένη στιγμή ήταν το καλύτερο για μένα. Δεν είχε σχέση με το τι αισθανόσουν εσύ απλώς φοβόμουν μη γίνει κάτι και το μετανιώσω την ίδια στιγμή. Σε όλη την ζωή μου ποτέ δε μου άρεσε να μετανιώνω για ότι είχα αποφασίσει να κάνω. Το θεωρούσα μεγάλη βλακεία να μετανιώσω για κάτι που είχες νιώσει καλά μια συγκεκριμένη στιγμή. Το μυαλό δεν έχει σχέση με την καρδιά. Η καρδιά μπορεί να σε οδηγήσει στο σωστό μια συγκεκριμένη στιγμή αλλά δε μπορεί να σου πει πως αυτό θα είναι σωστό και για κάποιο μεγαλύτερο διάστημα. Ε...