Γλυκιά Ζωή ...

Αγαπημένο τραγούδι  αφιερωμένο σε μένα ...

Στίχοι: Βλαχοπούλου Όλγα Μουσική: Βαρδής Αντώνης Ερμηνευτές: Ρέμος Αντώνης Να 'ρθει μια βροχή τους δρόμους να κλείσει και συ σαν σκιά από το παράθυρο να μπεις εκεί να σταθείς ,χωρίς να μιλήσεις οι λέξεις ξεχνιούνται θα δεις μπορεί να έφυγες, μπορεί να έφυγες πάντοτε ήσουνα αλλού μα τώρα ξέφυγες μπορεί να έφυγες ,μπορεί να ξέχασες σημάδια έβαλα στο δρόμο μα τα έχασες Φεγγάρια χάρτινα κρεμάω στον ουρανό και συ τα έκαψες ,κι εσύ τα έκαψες Αέρας να 'ρθει τα ίχνη να σβήσει που χρόνια μετά, εσένα θυμίζουν δυνατά συρτάρια κλειστά, που έχω ανοίξει σε νιώθω και ας είσαι μακριά αφιερωμένο ...

Δες με λιγάκι,δες μέσα μουδες μες την ψυχή μου. Εσένα έχω στο μυαλό,εσύ είσαι η ζωή μου. Δες με λιγάκιδες άγγελε μου,δες μες την καρδιά μου. Εσύ είσαι τα πάντα μου,εσύ είσαι η ματιά μου. Δες με λιγάκι,μια φοράκαι νιώσε ότι νιώθωμία τρέλα, μία χαρά και έναν μεγάλο πόθο. ... Δες με λιγάκι και θα καταλάβεις όσα για σένα νιώθω

Έλα μαζί μου σ' ένα ασίγαστο πάθος εγώ και εσύ μαζί ίσως για τελευταία φορά. Να νιώσουμε το πάθος της στιγμής να πάψουμε να πονάμε να γελάσουμε και να κλάψουμε να παίξουμε σαν παιδιά. Μη σκέφτεσαι το πώς και το γιατί ξέχνα τις άσχημες στιγμές έλα μαζί μου να ξεχάσουμε τον πόνο.

Σα γλάρος θέλω να πετάξω μακριά από τα πάντα να νιώσω ελεύθερη στον ουρανό να πάψω να πονάω. Να γνωρίσω τόπους μακρινούς ανθρώπους να με κάνουν ευτυχισμένη άλλους πολιτισμούς μακρυνούς τα ήθη και τα εθιμά τους. Να ανοίξω τα φτερά μου ν’ αφήσω πίσω ότι με πλήγωσε τ’ όνειρο ν’ αγγίξω και ευτυχισμένη και εγώ να γίνω.

Μια βαλίτσα όνειρα είχα όταν σε γνώρισα ήθελα μόνο να είμαστε μαζί αυτό ζητούσα και τίποτα άλλο αντίθετα με σένα που ήθελες τα πάντα. Η ζωή μας μαθαίνει να αγαπάμε πρέπει να κυνηγήσουμε τα όνειρα μας να πολεμήσουμε γι’ αυτά χωρίς ποτέ να πούμε φτάνει. Σα φύλακας Άγγελος σου σε προστατεύω όνειρο το είχες και να το ζήσεις ήθελες προσπάθησες πολύ να μ΄ αγαπήσεις να νιώσεις δυνατός μαζί μου. Δε μπόρεσα όμως να ξεφύγεις τα πάθη σου σε προδώσανε σε κοίταξαν και χαμογέλασαν πως θα μπορούσες να τ’ αφήσεις.

Μια πνοή … Αναρωτιέμαι πως μπορώ να σε μισήσω πώς να προσπαθήσω να μη σ’ αγαπώ όταν σε σκέφτομαι κάθε λεπτό όταν τα μάτια σου μου λένε άλλα. Τα δύο σου χέρια σαν δύο λευκά περιστέρια που θέλω να αγγίξω να τα νιώσω για ακόμα μια φορά. Είσαι λατρεία και δάκρυ νερό και δάκρυ σαν αιώνες σιωπής διαλύω τους κανόνες σου και σκορπίζω τυφώνες. Σε ότι ποθούσα και ζητούσα υψώνω τη φωνή μου ζητάω εσένα που είσαι μια ανάσα ζεστή στη καρδιά μου. Να έρθεις κοντά μου θέλω να καις την καρδιά μου να γίνεις μια πνοή να είμαστε για πάντα μαζί …