Γλυκιά Ζωή ...

Και μετά τον ποιητικό οίστρο μου ήρθε και οίστρος για να γράψω ένα πεζό. Ξεκίνησα λοιπόν να γράφω και το αποτέλεσμα ακολουθεί:    Ποτέ στην ζωή μου δεν έχω πληγώσει άνθρωπο. Θέλω όλος ο κόσμος να είναι καλά και όποιος με πληγώνει το συγχωρώ και συνεχίζω μπροστά. Η ηλικία μου δεν δείχνει τις εμπειρίες που μπορεί να έχω αλλά εγώ ξέρω πόσο έχω πονέσει από ανθρώπους που πίστεψα σε αυτούς. Με τον Φρατζέσκο δεν έχει σημασία πως γνωριστήκαμε. Για να πω την αλήθεια ούτε που θυμάμαι. Το σημαντικό ήταν πως δεθήκαμε αμέσως. Δεν ξέρω πως συνέβει αυτό γιατί δε το κατάλαβα. Στην αρχή δεθήκαμε σαν φίλοι. Είχες αρκετά προβλήματα με μια σχέση σου που σε ταλαιπωρούσε και εγώ προσπάθησα να σου συμπαρασταθώ. Δε το είχα ξανακάνει για κανέναν άλλο άνθρωπο αλλά ένιωθα πως άξιζες. Ήσουν παντρεμμένος με μια υπέροχη γυναίκα απ΄ότι έλεγες που έλιωνε για σένα. Όμως ήθελες αυτή την κοπέλα που δεν σου έδινε σημασία. Ήμουν και εγώ παντρεμμένη με κάποιον που εκτός που με λάτρευ...

Σήμερα η γιορτή του πατέρα και δεν έχω προλάβει ακόμα να πω χρόνια πολλά στον μπαμπακούλη μου. Το σπίτι με χρειάζεται για να είναι καθαρό να το ξεσκονίσω, σκουπίσω και σφουγγαρίσω. Τα ρούχα με θέλουν για να τα βάλω στο πλυντήριο, να τα απλώσω, να τα σιδερώσω και να τα βάλω στη θέση τους. Και εγώ προσπαθώ να βρω λίγο χρόνο απ΄το πρωί να κάνω αυτή την ανάρτηση. Για τον μπαμπακούλη μου δεν έφτιαξα κάτι με τα χεράκια μου αλλά του αφιερώνω ένα τραγούδι που αγαπάω πολύ. Μπαμπακούλη μου χρόνια σου πολλά και να είσαι πάντα γερός. Φιλάκια ...