Γλυκιά Ζωή ...

Μπαίνοντας το 2010 θα ήθελα να το υποδεχτώ με ένα παραμύθι γραμμένο για τη ζουζούνα μου. Σας το αφιερώνω με αγάπη. Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στον Πειραιά μια οικογένεια με δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Τα ονόματά τους ήταν Δημήτρης και Αφροδίτη και ήταν 14 και 13 χρονών αντίστοιχα. Περνούσαν πολύ καλά με τους γονείς τους οι οποίοι τους λάτρευαν κυριολεκτικά και ήταν μια πολύ ευτυχισμένη οικογένεια. Αρχές Δεκεμβρίου ο Δημήτρης και η Αφροδίτη με την βοήθεια των γονιών τους στόλισαν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Έτσι κάθε βράδυ καθόντουσαν κάτω απ’ το δέντρο βλέποντας τα Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια να αναβοσβήνουν και περίμεναν να έρθει η παραμονή Χριστουγέννων για να πουν τα κάλαντα. Παραμονή Χριστουγέννων ο Δημήτρης και η Αφροδίτη ξεχύθηκαν στους δρόμους πολύ πρωί για να πουν τα κάλαντα. Οι γονείς τους δεν είχαν αντίρρηση να πάνε μόνοι τους μια που είχαν ο ένας τον άλλον και ήταν και αρκετά μεγάλα παιδιά για να φροντίσουν τον εαυτό τους. Χτύπησαν την πρώτη πόρτα και από μέσα ...

Ευχή ... Ήρθαν τα Χριστούγεννα Βρίσκομαι στη ζεστασιά του σπιτιού μου Κοιτάζω το στολισμένο δέντρο μου Σκεφτόμενη όλα τα παιδάκια του κόσμου Παραμονή Χριστουγέννων κάνω μια ευχή Κανένα παιδάκι να μη ξαναπεινάσει Κανένα παιδάκι να μη ξαναπονέσει Να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο Να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα από πολέμους Ευχή που ελπίζω να πραγματοποιηθεί Με τη γέννηση του Χριστούλη μας.

Ταξιδεύω σ' ένα όνειρο μόνο εγώ και εσύ μαζί ο ένας στην αγκαλιά του άλλου την ανάσα σου να νιώθω. Τα χείλη σου ν' αγγίζω στην αγκαλιά σου να κουρνιάζω να ονειρεύομαι τη ζωή μαζί σου και να χαμογελάω από ευτυχία. Η καρδιά μου αγάπη γεμάτη για σένα το κορμί μου ν' αναζητεί το δικό σου κορμί ν' αγαλιάσει και απ΄ τα χέρια σου μια σφικτή αγκαλιά.

Τον ουρανό και τ' άστρα είχα και σε μια στιγμή έχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου. Δεν ήξερα αν το σ' αγαπω έπρεπε να σου το πω το αισθανόμουνα όμως και να το μάθεις θέλησα. Λίγη ευτυχία ήθελα να σου χαρίσω να καταλάβεις πόσο σημαντικός είσαι για μένα. Τώρα παντού πόνος η ευτυχία έχει φύγει απ΄τη καρδιά μου νιώθω άδεια μακριά σου εσύ το διάλεξες και θα το δεχτώ.

Πανσέληνος και απόψε μια θλίψη νιώθω στην καρδιά τ' αστέρια κοιτάω και αναρωτιέμαι γιατί είσαι μακριά. Κοιτάζοντας το φεγγάρι μια ευχή θέλω να κάνω να πάψω να βλέπω μόνη μου το φεγγάρι. Λύπη να πάψω ν' αισθάνομαι το σ' αγαπώ σου να φιλάω τα χείλη σου να φιλάω κάθε ώρα και κάθε στιγμή.

Σήμερα η Μαρκέλλα μου γίνεται 3 χρονών. Σαν χθες ήταν που γεννήθηκε. Πέρασαν 3 χρόνια και ήταν τα ομορφότερα της ζωής μου. Κάνουμε ένα πάρτυ σήμερα για να γιορτάσουμε αυτή την ημέρα με πολλά μπαλόνια και καλή διάθεση. Στις φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν θα δείτε πως τα γιορτάσαμε. Πριγκιπέσσα μου να τα εκατοστήσεις. Φιλάκια ...

Το κύμα με ταξιδεύει εκεί που το μυαλό απόψε δε θέλει να πάει εκεί που η καρδιά αποζητά. Μου δείχνει το κάθε μέρος που έπαιξε ρόλο στη ζωή μου το κάθε σημάδι που την καρδιά μου πόνεσε. Το νιώθω τόσο δικό μου στα χέρια του θέλω να μείνω να ταξιδεύω σε τόπους μακρυνούς να ξεχάσω ανθρώπους και καταστάσεις.

Σα γλάρος θέλω να πετάξω μακριά από τα πάντα να νιώσω ελεύθερη στον ουρανό να πάψω να πονάω. Να γνωρίσω τόπους μακρινούς ανθρώπους να με κάνουν ευτυχισμένη άλλους πολιτισμούς μακρυνούς τα ήθη και τα εθιμά τους. Να ανοίξω τα φτερά μου ν’ αφήσω πίσω ότι με πλήγωσε τ’ όνειρο ν’ αγγίξω και ευτυχισμένη και εγώ να γίνω.

Ένα καλοκαιρινό τραγούδι αφιερωμένο σε όλους μας ...

Καλό μήνα σε όλους. Ο ομορφότερος και πιο ζεστός μήνας του χρόνου έφτασε. Εγώ θα βρίσκομαι στην όμορφη Μυτιλήνη Θα πίνω τα ουζάκια μου και θα περνάω τέλεια. Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι με πολλές βουτιές.

Νεραίδα της καρδιάς σου λές πως είμαι σου πήρα καρδιά και λογική και μακριά μου δεν μπορείς. Σε κοίταξα με τα μάτια μου σε τύφλωσε το χρώμα τους σε ένιωσα έτοιμο να μου παραδοθείς άμυνα δε μπόρεσες να κρατήσεις. Μου παραδόθηκες άνευ όρων δεν θέλησες τίποτα να ζητήσεις με κοίταξες στα μάτια και ένιωσα την αγάπη σου. Αιχμάλωτος έμεινες της καρδιάς μου δεν ήθελες να φύγεις μακριά της ένιωθες ευτυχισμένος μονάχα όταν βρισκόσουν μαζί μου.