Γλυκιά Ζωή ...

Γεια σας ... Το φετινό καλοκαίρι σε λίγες μέρες θα είναι παρελθόν μαζί με την θάλασσα και τον ήλιο. Σήμερα έχουμε την ομορφότερη πανσέληνο και έγραψα κάτι γι' αυτή. Με πανσέληνο … Μια νύχτα με πανσέληνο σε γνώρισα με κοίταξες το βλέμμα σου ήταν τόσο διαφορετικό Μου είπες Γεια σου τι κάνεις; το βλέμμα σου όμως άλλα ήθελες να μου πεις. Καθίσαμε μαζί δεν μιλούσαμε τα μάτια μας έλεγαν περισσότερα απ΄ το στόμα Φύγαμε μαζί χωρίσαμε στον δρόμο δεν βρεθήκαμε ποτέ ξανά η ανάμνηση έμεινε. Την σημερινή πανσέληνο τη πέρασα στο Σούνιο και ήτανε μαγικά. Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας. Φιλάκια ...

Γεια σας ... Όμορφες στιγμές περνάω στην θάλασσα. Παραμονή του Αγίου Φανουρίου σήμερα και ήθελα να μάθω τον βίο του. Ο Άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς και Νεοφανής τιμάται από την Εκκλησία μας στις 27 Αυγούστου.  Τον καιρό πού οι Αγαρηνοί κατέλαβαν την νήσο Ρόδο θέλησαν να οχυρώσουν και πάλι το όμορφο νησί και να ξαναφτιάξουν τα τείχη της πόλης, τα όποια είχαν καταστραφεί σε πολλά σημεία από τις αλλεπάλληλες πολεμικές συγκρούσεις. Προς το νότιο μέρος του φρουρίου της πόλης πού ήτο και κατεστραμμένο υπήρχαν πολλά μισογκρεμισμένα σπίτια και προς τα εκεί εστράφησαν οι κατακτηταί να πάρουν πέτρες για τις ανάγκες του φρουρίου. Πήραν λοιπόν μαζί τους και πολλούς χριστιανούς, σαν εργάτες και άρχισαν να σκάβουν τα ερείπια. Εκεί μέσα ανακάλυψαν καταπλακωμένη μια ωραιοτάτη εκκλησία και πλήθος εικόνων, πού ήσαν όμως πολύ κατεστραμμένες και δεν μπορούσε κάνεις να διακρίνει λεπτομέρειες, παραστάσεις ή γράμματα. Ξαφνικά όμως καθώς σκάλιζαν οι εργάτες μέσα ...

Γεια σας ... Οι διακοπές συνεχίζονται με ήλιο και πολύ θάλασσα. Νιώθω πολύ όμορφα σήμερα και θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα ποιήμα του Οδυσσέα Ελύτη με τίτλο: Της αγάπης αίματα Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν Και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε Οξειδώθηκα μες στην νιοτιά των ανθρώπων Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε Αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε Τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου Την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο Κι από τότε γύρισαν καταπάνω μου Των αιώνων άργητες ξεφωνίζοντας «Ο πού σ' είδε, στο αίμα ζει και στην πέτρα» Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο Της πατρίδας μου πάλι ομοιώθηκα Μες στις πέτρες άνθισα και μεγάλωσα Των φονιάδων το αίμα με φως ξεπληρώνω Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο. Δε είναι πολύ όμορφο; Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολ...

Γεια σας ... Οι μέρες περνάνε μοναδικά στην θάλασσα ... Σήμερα θα σας παρουσιάσω το άγαλμα της Ελευθερίας επί ελληνικού εδάφους. Το άγαλμα της Ελευθερίας βρίσκεται στη Μυτιλήνη, στην περιοχή Τσαμάκια και πιο συγκεκριμένα στη θέση, όπου έως και το 1922 βρισκόταν το φρούριο Καστρέλι.  Δημιουργός φέρεται να είναι ο γλύπτης Γρηγόριος Ζευγώλης, ενώ το σχέδιο επιμελήθηκε ο Λέσβιος ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης. Οι ομοιότητες με τον «μεγάλο αδελφό» που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη είναι πολλές: και τα δύο βρίσκονται σε είσοδο λιμανιού, έχουν υπερμέγεθες βάθρο, κρατούν έναν πυρσό με το δεξί χέρι και είναι κατασκευασμένα από μπρούτζο.    Ωστόσο, η εντύπωση ότι αποτελεί αντίγραφο του αγάλματος της Ελευθερίας της Νέας Υόρκης είναι εσφαλμένη.  Τα εγκαίνια του αγάλματος έγιναν το 1930. Για όποιον δε την έχει επισκεφτεί την συστήνω ανεπιφύλακτα.   Η ανάρτηση είναι για την στήλη Kαλοκαιρινές Αποδράσεις ...