Γλυκιά Ζωή ...

Μπαίνοντας το 2010 θα ήθελα να το υποδεχτώ με ένα παραμύθι γραμμένο για τη ζουζούνα μου. Σας το αφιερώνω με αγάπη. Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στον Πειραιά μια οικογένεια με δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Τα ονόματά τους ήταν Δημήτρης και Αφροδίτη και ήταν 14 και 13 χρονών αντίστοιχα. Περνούσαν πολύ καλά με τους γονείς τους οι οποίοι τους λάτρευαν κυριολεκτικά και ήταν μια πολύ ευτυχισμένη οικογένεια. Αρχές Δεκεμβρίου ο Δημήτρης και η Αφροδίτη με την βοήθεια των γονιών τους στόλισαν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Έτσι κάθε βράδυ καθόντουσαν κάτω απ’ το δέντρο βλέποντας τα Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια να αναβοσβήνουν και περίμεναν να έρθει η παραμονή Χριστουγέννων για να πουν τα κάλαντα. Παραμονή Χριστουγέννων ο Δημήτρης και η Αφροδίτη ξεχύθηκαν στους δρόμους πολύ πρωί για να πουν τα κάλαντα. Οι γονείς τους δεν είχαν αντίρρηση να πάνε μόνοι τους μια που είχαν ο ένας τον άλλον και ήταν και αρκετά μεγάλα παιδιά για να φροντίσουν τον εαυτό τους. Χτύπησαν την πρώτη πόρτα και από μέσα ...

Ευχή ... Ήρθαν τα Χριστούγεννα Βρίσκομαι στη ζεστασιά του σπιτιού μου Κοιτάζω το στολισμένο δέντρο μου Σκεφτόμενη όλα τα παιδάκια του κόσμου Παραμονή Χριστουγέννων κάνω μια ευχή Κανένα παιδάκι να μη ξαναπεινάσει Κανένα παιδάκι να μη ξαναπονέσει Να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο Να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα από πολέμους Ευχή που ελπίζω να πραγματοποιηθεί Με τη γέννηση του Χριστούλη μας.

Ταξιδεύω σ' ένα όνειρο μόνο εγώ και εσύ μαζί ο ένας στην αγκαλιά του άλλου την ανάσα σου να νιώθω. Τα χείλη σου ν' αγγίζω στην αγκαλιά σου να κουρνιάζω να ονειρεύομαι τη ζωή μαζί σου και να χαμογελάω από ευτυχία. Η καρδιά μου αγάπη γεμάτη για σένα το κορμί μου ν' αναζητεί το δικό σου κορμί ν' αγαλιάσει και απ΄ τα χέρια σου μια σφικτή αγκαλιά.