Γλυκιά Ζωή ...

Όταν γεννήθηκε η Μαρκέλλα ήθελα το δωματιό της να είναι το ομορφότερο στο κόσμο. Είναι βλέπετε η πριγκιπέσσα μου και δεν μπορεί να έχει ένα δωμάτιο που να μη της αντιπροσωπεύει. Ο αγαπημένος μου ήρωας των κινούμενων σχεδίων είναι ο Tweety. Δεν ξέρω πότε το έπαθα αυτό να μου αρέσει τόσο πολύ ο Tweety . Έτσι όταν ψάχναμε να βρούμε θέμα για το δωμάτιο της πριγκιπέσσας μας σκέφτηκα να είναι αυτό. Αγοράσαμε ότι υπήρχε με αυτό τον όμορφο ήρωα των κινούμενων σχεδίων και τα βάλαμε στον τοίχο φτάχνοντας κάτι το τέλειο. H μικρή πριγκιπέσσα δεν μπορούσε να μην έχει ένα φωτιστικό με τον γαπημένο της ήρωα. Έτσι φάγαμε όλο τον κόσμο αλλά το βρήκαμε. Από τις φωτογραφίες που σας παραθέτω πιστεύω πως και εσείς θα πείτε πως είναι πανέμορφο το δωμάτιο της πριγκιπέσσας μου.

Ο έρωτας σήμερα γιορτάζει και εγώ θέλω να αφιερώσω αυτό το βιντεάκι που το έφτιαξα μόνη μου στον ερωτά μου, στον άντρα μου. Στον άνθρωπο που εδώ και 9 χρόνια βρίσκεται στην ζωή μου και την έχει ομορφήνει τόσο πολύ. Στον άνθρωπο που μου έκανε το μεγαλύτερο δώρο, την κορούλα μας. Τα ηλιοβασιλέματα μας αρέσουν τόσο πολύ και στους δύο ίσως γιατί σ’ ένα ηλιοβασίλεμα του Ιουνίου γνωριστήκαμε και αγαπηθήκαμε με την πρώτη ματιά. Τον είδα και το πρώτο που σκέφτηκα ήταν πως με αυτό τον άνθρωπο θα ήθελα να περάσω ολόκληρη την ζωή μου. Απ΄ότι μου και είπε και εκείνος αργότερα το ίδιο σκέφτηκε. Ερωτευτήκαμε και πραγματικά δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τη ζωή μας ο ένας χωρίς τον άλλον. Παρόλο που υπήρχαν ενδοιασμοί στην αρχή από μέρους μου γρήγορα κατάλαβα πως ήταν ο σωστός άνθρωπος που θα με έκανε την πιο ευτυχισμένη γυναίκα στον κόσμο. Αποφασίσαμε να παντρευτούμε και κάθε μέρα με έκανε τόσο ευτυχισμένη με την αγάπη του και τα λόγια του που ήταν τόσο γλυκά. Από το βλέμμα του φαινόταν πόσο...

Από την ημέρα που έμεινα έγκυος μου βγήκαν πάρα πολλές φοβίες σχετικά με το μωρό μου. Φοβόμουνα μην πάθει κακό και δεν ήξερα πως να αντιμετωπίσω τον κάθε μου φόβο. Ο γιατρός μου όποτε πήγαινα μου έκανε και τον ψυχαναλυτή ακουγοντάς μου να του λέω για όλες τις φοβίες μου. Προσπαθούσε να με καθησυχάσει αλλά δεν τα κατάφερνε και πάντα. Όταν γεννήθηκε η Μαρκέλλα μου στις 13 Στεπτεμβρίου 2006 ήμουνα τόσο χαρούμενη που το μωράκι μου ήταν γερό. Δεν ήθελα τίποτα άλλο παρά μόνο να είναι γερό. Την πρώτη φορά που την είδα δε θα την ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου. Είχα μόλις βγει απ΄το χειρουργείο και πα΄ρόλο που ακόμα δεν είχα καλή επαφή με το περιββάλλον ήθελα να την δω. Ήταν τόσο μικρούλα και τόσο γλυκούλα. Δεν μπορούσα να την πάρω αγκαλιά αλλά το ήθελα τόσο πολύ. Έτσι ψέλισα στην μητέρα μου να με βοηθήσει να την πάρω αγκαλιά και να προσέχει να μη μου πέσει. Αισθανόμουνα τόσο όμορφα που το πλασματάκι που κουβαλούσα 9 μήνες στην κοιλιά μου βρισκόταν τώρα στην αγκαλιά μου. Ήταν το μωράκι μου π...

Δεν θέλω να το παίξω έξυπνη απλώς θέλω να σας πω την προσωπική μου εμπειρία για την σημερινή ημέρα. Σαν σήμερα πριν από 27 χρόνια γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας του Ολυμπιακού. Ήταν Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 1981 όπως πολλοί φίλαθλοι αυτής της καταπληκτικής ομάδας πήγε και ο μπαμπάς μου στο γήπεδο για να παρακολουθήσει τον αγώνα με την ΑΕΚ. Εγώ απ’ όσο θυμάμαι σαν γνήσια φίλαθλος ήθελα να πάω μαζί του αλλά ευτυχώς δεν με πήρε. Τα εισιτηριά που είχε ήταν για την Θύρα 7, την Θύρα των πρωταθλητών. Φτάνοντας στο γήπεδο ευτυχώς βρήκε έναν φίλο του που είχε εισιτήρια για την Θύρα 11 και πήγε μαζί του. Αφού εγώ δεν ήμουν μαζί του δεν είχε και μεγάλο πρόβλημα να πάει εκεί. Παρακολούθησε τον αγώνα με αρκετό ενδιαφέρον και χάρηκε με το 6-0. Όταν τελειωσε ο αγώνας χαιρέτησε τον φίλο του και ξεκίνησε για το σπίτι χωρίς να μάθει τίποτα για τα γεγονότα που συνέβησαν στη Θύρα 7. Κατά περίεργο λόγο στο σπίτι άργησε να φτάσει και η τηλεόραση άρχισε να παίζει για τα γεγονότα. Η μητέρα ...

Όλη μου την ζωή είναι γεμάτη με παραμύθια. Η μητέρα μου μου έλεγε παραμύθια από την ημέρα που γεννήθηκα. Αργότερα μεγαλώνοντας διάβαζα και μόνη μου και τα λάτρευα. Τα αγαπούσα τόσο που άρχισα να διαβάζω και στα μικρότερα ξαδέφια μου αλλά πολλές ήταν οι φορές που τους έλεγα και δικά μου. Σαν ενήλικη τα είχα ξεχάσει με την καθημερινότητα. Όμως όταν απόκτησα την Μαρκέλλα μου τα ξαναλάτρεψα και άρχισα να γράφω για να της τα διαβάζω. Τώρα γράφω συνέχεια παραμύθια μόνο και μόνο για να βλέπω τα ματάκια της πως με κοιτάνε όταν της τα διαβάζω. Της φαίνονται τόσο μαγικά όλα και εγώ δε της χαλάω ποτέ χατήρι και της λέω τα ομορφότερα παραμύθια. Σήμερα που έχει γενέθλια η καλυτερή μου φίλη, η Σταυρούλα θέλω να σας πω ένα παραμύθι και να της το αφιερώσω. Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια γλυκιά κοπέλα που την έλεγαν Τριανταφυλλένια. Η Τριανταφυλλένια αγαπούσε πάρα πολύ τα λουλούδια και περισσότερο τα τριαντάφυλλα. Περνούσε πολλές ώρες στον κήπο και δεν είχε πολλές παρέες. Προτιμούσε να ...

Θέλοντας να υποδεχτώ τον ομορφότερο μήνα όλου του χρόνου έφτιαξα αυτό το βιντεάκι που έχει δύο μεγάλες μου αγάπες. Τα τριαντάφυλλα και το Χαμογέλασε τραγουδισμένο από τον μοναδικό Αντώνη Ρέμο. Τα τριαντάφυλλα ανέκαθεν μου άρεσαν γιατί τα θεωρώ τα πιο όμορφα λουλούδια που μπορείς να έχεις σε μια γλάστρα, σε ένα κήπο ή ένα ανθοδοχείο. Μου αρέσει να τα κοιτάζω και βλεποντάς τα να αναπολώ παλιές όμορφες καταστάσεις. Τα έχω συνδέσει με τα ομορφότερα σημεία της ζωής μου Κρατώντας ένα μπουκέτο κατακόκκινα τριαντάφυλλα μου έκανε πρόταση γάμου ο άντρας μου και δέχτηκα με μεγάλη μου χαρά.Από ένα μπουκέτο ροζ τριαντάφυλλα ήταν η νυφική μου ανθοδέσμη. Ρόζ και λευκά τριαντάφυλλα είχε ο στολισμός της εκκλησίας. Άσπρα τριαντάφυλλα με ένα κόκκινο μου έφερε όταν γέννησα την κορούλα μας. Τα τριαντάφυλλα είναι μέρος της ζωής μου και κάτι που σίγουρα θα βρεις στο σπίτι μου αλλά και στο μπαλκόνι μου. Η αδυναμία μου είναι τα κόκκινα αλλά έχω και λευκά και ροζ σε γλάστρες. Διαβάζοντας τ...

Πάντα από μικρή άκουγα πως τους φίλους τους διαλέγουμε. Οι συγγενείς είναι αυτοί που δε μπορούμε να διαλέξουμε παρά μόνο να τους ανεχτούμε. Πραγματικά για πολλούς συγγενείς ισχύει αυτό αλλά ευτυχώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Είναι τόσο όμορφο να έχεις μια φίλη ή έναν φίλο να λες τα προβληματά σου, τις αγωνίες σου. Να λες τα μυστικά σου και ναξέρεις πως ποτέ δεν θα σε προδώσει ότι και να γίνει. Ξέρω πως τώρα μιλάω πολύ παιδικά. Κάνοντας έναν φίλο σε μικρή ηλικία είναι δώρο θεού. Έτσι έχεις κάποιον που να σε καταλαβαίνει και να σε αγαπάει όχι γι’ αυτο που πρέπει να είσαι αλλά γι’ αυτό που είσαι. Μπορεί να είμαι ακόμα παιδί. Δεν με ενδιαφέρει να μεγαλώσω. Θέλω να παραμείνω παιδί στην καρδιά και να μην στεναχωριέμαι για θέματα που ασχολείται ο πολύ κόσμος. Μικρότερη στο Λύκειο κρατούσα λεύκωμα με ερωτήσεις τόσες γλυκές όπως Τι εστί Λεύκωμα, Φιλία, Αγάπη, Έρωτας, Γυνή, Ανήρ και άλλες πολλές. Κοιτάζοντας τώρα αυτά τα λευκώματα βρήκα τις ακόλουθες απαντήσεις για το τι εστί φιλί...

Πολλοί θα αναρωτηθούν τι το θέλω το καινούριο ιστολόγιο. Λόγω εσωτερικής ανάγκης θέλω να έχω έναν χώρο μόνο δικό μου και να ξέρω πως ότι και να γράψω δεν πρόκειται κανένας να πει τίποτα. Ανοίγοντας αυτό το ιστολόγιο αισθάνομαι σαν μικρό παιδί που κρύβει την σοκολάτα από τους γνωστούς και τους φίλους που θέλουν να του την φάνε. Την σοκολάτα που λατρεύω και θέλω συνέχεια να τρώω αλλά με παχαίνει. Δεν με νοιάζει όμως γιατί η σοκολάτα μου δίνει τόση δύναμη για να αντιμετωπίσω το κάθε πρόβλημα που τελευταίως μου δημιουργείται όλο και πιο συχνά. Με κάθε δαγκωματιά διώχνω τα προβληματά μου. Διώχνω τα πρέπει και τα μη πίσω. Φέρνω μπροστά τα θέλω μου. Δεν με ενδιαφέρει κανένας πια. Μόνο ο εαυτός μου. Ξέρω το έχω πει υπερβολικά πολλές φορές αλλά είναι η αλήθεια. Θα πάψω για μια φορά να σκέφτομαι τους άλλους. Δεν θα αναρωτιεμαι δεν με πήρε τηλέφωνο ή δεν εστειλε μήνυμα γιατί μπορέι να του έτυχε κάτι. Θα σκέφτομαι πως δεν ήθελε να με πάρει και δεν το έκανε. Στο κάτω κάτω δεν με νο...