Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ματωμένες ψυχές ...

Γεια σας...
Μάρτης είναι νάζια κάνει αλλά
ευτυχώς που τελειώνει για να ηρεμήσουμε λίγο
και να κάνουμε και καμιά βόλτα στην θάλασσα.


Την περασμένη εβδομάδα διάβασα ένα πολύ καλό βιβλίο
με τίτλο: Ματωμένες ψυχές της Λίζας Γραμματικοπούλου
από τις εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική.

Λίγα λόγια ακολουθούν:

Η Μαργαρίτα ήταν οκτώ ετών, όταν χώρισαν οι γονείς της. Εκείνο το βράδυ, ντυμένη μπαλαρίνα, χόρευε μέσα στο δωμάτιό της κάτω από τον ήχο μιας ανάλαφρης μουσικής. Οι κινήσεις της ήταν αργές και μελετημένες, καθώς πηδούσε στον αέρα λικνίζοντας το κορμί της με περίσσια χάρη, σαν μια μικρή ελαφίνα. «Όταν μεγαλώσω, θα γίνω χορεύτρια» έλεγε στους γονείς της, κι εκείνοι, με ύφος αφηρημένο, έδιναν τη δική τους ερμηνεία: «Κάνε ό,τι θέλεις. . . Η ζωή είναι δική σου. . .» της απαντούσε η μητέρα της.

Και μερικά αποσπάσματα που εγώ ξεχώρισα:







Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια...

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Μεταφέρει γνώση ...

Γεια σας ...
Η καινούρια εβδομάδα και τελευταία για τον Μάρτιο
είναι εδώ και εγώ δεν έχασα ούτε σήμερα τη βόλτα μου στην θάλασσα.


Σήμερα το πρωί διάβασα σε ένα site στο Candia News για έναν δάσκαλο 
που μετέτρεψε το τρικυκλό του σε βιβλιοθήκη
και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

Antonio-La-Cava

Μετέτρεψε το τρίκυκλό του σε βιβλιοθήκη και προσπαθεί να μεταφέρει τη γνώση παντού. Ο λόγος για τον συνταξιούχο δάσκαλο, Anto­nio La Cava, που γυρνά από χωριό σε χωριό, σε όλη την Ιταλία με την κινητή βιβλιοθήκη του, με σκοπό να προωθήσει το διάβασμα. Τα παιδιά περιμένουν ανυπόμονα κάθε εβδομάδα να βρουν κάτι καινούριο και ενδιαφέρον ανάμεσα στα βιβλία του!

Antonio-La-Cava-e-la-sua-biblioteca-ambulante

Το διάβασα εδώ.

Πως σας φαίνεται σαν ιδέα;

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας.

Φιλάκια ...

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Να ταν το 21 ...

Γεια σας ...
Παραμονή της 25ης Μαρτίου
κάναμε μια βόλτα στην θάλασσα.





Στη γιορτούλα που έκανε ο Άγγελος
τραγούδησαν τ' αγαπημένο μου τραγούδι
για την σημερινή μέρα.


Πως σας φαίνεται;


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...


Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Με ήλιο και με βροχή ...

Γεια σας ...
Με τον καιρό να φτιάχνει σιγά σιγά
συνεχίζω τις βόλτες στην θάλασσα.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ο ψεύτης βοσκός ...

Γεια σας ...
Ελπίζοντας πως η άνοιξη θα μας επισκεφτεί
συνεχίζω τις βόλτες στην θάλασσα.


Συνεχίζοντας ...

Τις τελευταίες μέρες τα παιδάκια μου θέλουμε να διαβάζουμε παραμύθια.
Έχουμε διαβάσει όλα αλλά αυτά που τους αρέσουν πιο πολύ είναι οι Μύθοι του Αισώπου.
Ο ψεύτης βοσκός τους αρέσει.
Σας το παραθέτω και του το αφιερώνω:



Θέλουν όμως να το ακούνε κιόλας.


Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας μικρός βοσκός. Κάθε μέρα, έπαιρνε το κοπάδι με τα πρόβατα του και ανέβαινε στο λόφο έξω από το χωριό, για τα βοσκήσει στα πράσινα λιβάδια. Στον ίδιο λόφο πήγαιναν κι άλλοι βοσκοί από το χωριό με τα πρόβατά τους, που ήταν πιο μεγάλοι και έμπειροι από το μικρό βοσκό. 
«Πρέπει να προσέχεις τα πρόβατα σου», του έλεγαν οι μεγαλύτεροι βοσκοί. «Να κάθεσαι άγρυπνος και να τα φυλάς κάθε στιγμή, γιατί από το βουνό κατεβαίνουν λύκοι και τρώνε τα αφύλακτα κοπάδια». «Αν δεις κάποιο λύκο να πλησιάζει, θα τρέξεις και θα φωνάξεις με όλη τη δύναμη της φωνής σου: «Λύκος, λύκος!» και τότε εμείς, που είμαστε κοντά, θα έρθουμε να τον κυνηγήσουμε και να τον διώξουμε μακριά». 
Ο μικρός βοσκός δεν έδινε σημασία στα λόγια των μεγαλύτερων. Καθόταν κάτω από ένα δέντρο και έπαιζε την φλογέρα του και όταν βαριόταν πήγαινε κι έψαχνε στα δέντρα και έκλεβε τα αυγά από τις φωλιές των πουλιών. Οι άλλοι βοσκοί τον μάλωναν όταν τον έβλεπαν και του έλεγαν πως δεν πρέπει να κλέβει τα αυγά των πουλιών, γιατί από αυτά τα αυγά γεννιούνται μικρά πουλάκια που ομορφαίνουν τη φύση με τα χρώματα και τα κελαηδίσματα τους. Ο μικρός βοσκός όμως δεν έβαζε μυαλό. Αντί να φυλάει το κοπάδι του, όπως τον είχαν συμβουλέψει οι μεγαλύτεροι βοσκοί, που ήταν πιο γνωστικοί, κοιτούσε μόνο πώς να περάσει την ώρα του, μέχρι να δύσει ο ήλιος και να γυρίσει πάλι στο χωριό. 
Μία μέρα, μην έχοντας τι να κάνει, σκέφτηκε να σκαρώσει μια φάρσα στους άλλους βοσκούς. Ανέβηκε σε ένα βράχο πάνω στο λόφο και άρχισε να φωνάζει προς την κατεύθυνση του χωριού «Λύκος! Λύκος! Βοήθεια συγχωριανοί! Βοήθεια!». Οι άντρες του χωριού άρπαξαν ότι βρήκαν μπροστά τους και έτρεξαν στο λόφο να βοηθήσουν το νεαρό βοσκό, που μόλις τους είδε άρχισε να γελάει με το πάθημα τους. Οι άλλοι βοσκοί έφυγαν θυμωμένοι με το αστείο του και τον προειδοποίησαν ότι δεν είναι σωστό να τους τρομάζει λέγοντας ψέματα. 
Ο νεαρός βοσκός δεν έδωσε σημασία και δύο μέρες μετά, άρχισε πάλι τα ίδια καμώματα. «Λύκος! Λύκος!» φώναζε. «Τρέξτε συγχωριανοί, βοήθεια!». Πάλι οι συγχωριανοί έτρεξαν πάνω στο λόφο να σώσουν τον μικρό βοσκό και το κοπάδι του από τους λύκους και πάλι έφυγαν θυμωμένοι με τον νεαρό βοσκό για το ψέμα του και την αγωνία που τους προκάλεσε. Ο νεαρός βοσκός επανέλαβε την φάρσα του και μία τρίτη φορά και πάλι οι άλλοι βοσκοί έτρεξαν στον λόφο να τον βοηθήσουν. Εκείνος, κάθε φορά ξεκαρδιζόταν στο γέλιο και εκείνοι έφευγαν νευριασμένοι που τους τρόμαζε με τα ψέματα του. 
Να όμως που μια μέρα, μια μεγάλη αγέλη πεινασμένων λύκων όρμησε στο κοπάδι του νεαρού βοσκού και άρχισε να τρώει τα πρόβατα του. Κατατρομαγμένος ο βοσκός πήδηξε πάνω στο βράχο και άρχισε να φωνάζει με όλη τη δύναμη της φωνής του: «Λύκος! Λύκος! Βοήθεια! Τρέξτε! Οι λύκοι τρώνε τα πρόβατα μου! Βοηθήστε με συγχωριανοί! Σας λέω αλήθεια! Βοήθεια! Τρέξτε! Είναι αλήθεια!». Κανείς όμως δεν πήγε για τον βοηθήσει, αφού όλοι νόμιζαν ότι ήταν πάλι μία από τις φάρσες του και ότι ήθελε πάλι να τους κάνει να τρέξουν πάνω στο λόφο για να γελάσει μαζί τους. 
Εκείνη τη φορά, οι μόνοι που γέλασαν ήταν οι λύκοι, που ανενόχλητοι έφαγαν όλα τα πρόβατα του νεαρού βοσκού. Ο μικρός βοσκός γύρισε στο χωριό τρομαγμένος και ταπεινωμένος. 

Σας παραθέτω και το βίντεο.


Ποιο το δίδαγμα του παραμυθιού;

Τα ψέματα καταστρέφουν την εμπιστοσύνη 
Αυτή η ιστορία μας διδάσκει ότι τα ψέματα καταστρέφουν την εμπιστοσύνη. Όταν κάποιος λέει ψέματα, οι άνθρωποι γύρω του, επειδή δεν μπορούν να ξέρουν πότε λέει την αλήθεια και πότε λέει ψέματα, σταματούν να τον πιστεύουν γενικά. Έτσι έγινε και με τον μικρό βοσκό. Ενώ οι συγχωριανοί του στην αρχή τον πίστευαν και έτρεχαν πάνω στον λόφο για να τον βοηθήσουν όταν φώναζε «Λύκος! Λύκος!», αφού τους κορόιδεψε δυο-τρεις φορές, έπαψαν πια να τον πιστεύουν γενικά, και θεωρούσαν ότι κάθε φορά έλεγε ψέματα. Έχασαν, δηλαδή, την εμπιστοσύνη τους στον νεαρό βοσκό και μετά, ότι και να έλεγε, δεν τον πίστευαν, ακόμα κι όταν έλεγε αλήθεια. Έτσι, τη μέρα που πραγματικά επιτέθηκαν οι λύκοι στο κοπάδι του, κανείς δεν έτρεξε να τον βοηθήσει, και ο μικρός βοσκός έχασε όλα τα πρόβατα του. Οι συγχωριανοί του νόμιζαν ότι είναι πάλι ένα από τα ψέματα του και τον άφησαν μόνο και αβοήθητο. 


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...


Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Ο δρόμος του φεγγαριού ...

Γεια σας ...
Το κρύο δε έχει φύγει ακόμα 
αλλά κάνει όμορφες μέρες και 
οι βόλτες στην θάλασσα συνεχίζονται.





Την τελευταίες μέρες διάβασα ένα πολύ όμορφο βιβλίο
με τίτλο Ο δρόμος του φεγγαριού
του Όμηρου Αβραμίδη από τις εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτκή.


 Λίγα λόγια για το βιβλίο ακολουθούν:

Η Χρύσα τον αγάπησε πολύ τον Αλέκο, τόσο που κι η ίδια τρόμαξε, όταν το συνειδητοποίησε. Ήταν μια παρεξήγηση μεταξύ τους, που της άνοιξε τα μάτια, την ανάγκασε να μετρήσει το μέγεθος της αγάπης της, να πανικοβληθεί και να φύγει μακριά του, πολύ μακριά του. Π[ήγε στην άλλη άκρη της γης. Γιατί οι μεγάλες αγάπες δεν τα αντέχουν τα μικρά λάθη. Αυτοεξορίστηκε, έκανε οικογένεια, προσπάθησε να αρχίσει μια καινούργια ζωή, όπως κι εκείνος. Όμως, όταν η μοίρα τα 'φερε μετά από χρόνια να ξαναβρεθούν ήταν αρκετή μια ματιά, για να διαπιστώσουν κι οι δύο πως δεν έπαψαν στιγμή να αγαπιούνται, να υπάρχει ο ένας μέσα στον άλλον, και τότε για άλλη μια φορά κάτι έξω απ' αυτούς αποφάσιζε για τη ζωή τους. 

΄Όποιος δε το έχει διαβάσει το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...