Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Ευχαριστημένοι πρέπει να είμαστε ...

 Γεια σας ...
 Οι μέρες περνάνε σιγά σιγά και ο πρώτος μήνας του 2014 είναι όμορφος προς το παρόν.
Οι βόλτες στην θάλασσα δεν έχουν σταματήσει γιατί είναι κάτι που πραγματικά με ηρεμεί.


Συνεχίζοντας ...

Τις τελευταίες μέρες τα παιδάκια μου θέλουμε να διαβάζουμε παραμύθια.
Έχουμε διαβάσει όλα αλλά αυτά που τους αρέσουν πιο πολύ είναι οι Μύθοι του Αισώπου.
Η Χελώνα που ήθελε να πετάξει τους αρέσει πολύ.
Σας το παραθέτω και του το αφιερώνω:

 

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στην αυλή ενός χωριάτικου σπιτιού µια χελώνα, που είχε έναν µεγάλο καηµό. Ήθελε να πετάξει στον ουρανό όπως τα πουλιά.
- Τι κατάρα είναι αυτή! έλεγε κάθε τόσο αναστενάζοντας. Σέρνω µέρα και νύχτα αυτό το βαρύ καβούκι και είµαι καρφωµένη πάνω στη γη. Αχ, να 'µουνα κι εγώ ένα πουλάκι, να είχα φτερά και να πετούσα! Πώς ζηλεύω τις πάπιες της αυλής που όταν θέλουν πετούν και βλέπουν τον κόσµο από ψηλά.

Μια µέρα δυο πάπιες άκουσαν το παράπονο της και τη λυπήθηκαν.
- Θέλεις στ' αλήθεια να πετάξεις, κυρα - χελώνα; τη ρώτησαν.
- Αν θέλω; απάντησε η χελώνα.
Από τη χαρά της, η χελώνα, άφησε το ξύλο που κρατούσε µε τα δόντια.
-Αυτό είναι το πιο µεγάλο µου όνειρο. Να πετάξω µια φορά κι ας πεθάνω! που λέει ο λόγος. Αλλά, πώς;
- Υπάρχει ένας τρόπος, της είπε η µια πάπια. Να δαγκώσεις σφιχτά αυτό το ξύλο, εγώ και η αδελφή µου θα πιάσουµε µε τα ράµφη µας τις δυο άκρες και θα σε πάρουµε µαζί µας.
- Ναι, ναι! φώναξε ενθουσιασµένη η χελώνα. Ωραία ιδέα! Εµπρός, ας µην αργούµε!
Και βιάστηκε να δαγκώσει το ξύλο. Το έπιασαν και οι πάπιες µε τα ράµφη τους, τίναξαν τα φτερά τους και πέταξαν ψηλά, κουβαλώντας τη χελώνα µαζί τους.
Το πόσο χαιρόταν η χελώνα, δε λέγεται! Τι όµορφα ήταν εδώ ψηλά! Επιτέλους είχε πραγµατοποιήσει το µεγάλο όνειρο της! Πετούσε! Όµως, µέθυσε τόσο πολύ από τη χαρά της και για µια στιγµή πίστεψε ότι θα µπορούσε να πετάξει και µόνη της!
Έτσι, η κουτή, άφησε το ξύλο που κρατούσε µε τα δόντια της και, φυσικά, µε το µεγάλο βάρος που είχε, έπεσε στη γη και σκοτώθηκε.

Αυτό το παραμύθι μας διδάσκει ότι το κάθε πλάσμα πρέπει να είναι ευχαριστημένο με τη μορφή που του έδωσε ο Θεός και να μη ζηλεύει τα άλλα πλάσματα.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας...

Φιλάκια ...

6 σχόλια:

  1. Να προσπαθείς να κάνεις και για σένα τις στιγμές του παραμυθιού εξίσου πολύτιμες όπως είναι και για τα παιδιά σου.
    Αυτές οι μέρες περνούν πριν το καταλάβουμε καλά καλά κι αυτά έχουν μεγαλώσει και τέρμα πια τα παραμύθια....
    Το παραμύθι σου μου άρεσε πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προσπαθώ όσο μπορώ Φλώρα να φτιάχνω όμορφες στιγμές μαζί τους.
    Σ΄ευχαριστώ πολύ.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λατρεύω τα παραμύθια, ανάμεσα σ΄αυτά και τα πολύ διδακτικά του Αίσωπου. Εύχομαι να έχεις μια όμορφη χρονιά, δημιουργική, γεμάτη επιτυχίες, χαμόγελα, πολλή αγάπη, ευτυχισμένες στιγμές και να βλέπεις τα όνειρά σου να εκπληρώνονται ένα προς ένα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και τις ευχές σου.
      Καλή χρονιά και σε σένα με υγεία.
      Φιλάκια ...

      Διαγραφή