Ονειρεύομαι ...

-

Ονειρεύομαι εσένα και μένα κάτω από τα αστέρια.

Να μιλάμε, να γελάμε και να ξεχάσουμε όλα τα προβλήματα που έχουμε.

Ίσως έτσι καταλάβουμε πόσο αγαπάμε ο ένας τον άλλον και πάψουμε να πονάμε ο ένας τον άλλον.

Λες να μπορεί να γίνει;

Σχόλια

  1. Νικόλας Παπανικολόπουλος2 Απριλίου 2008 στις 8:41 μ.μ.

    Ότι θες πολύ, πάντα συμβαίνει. Αρκεί να το θες με την καρδιά σου και να πιστέψεις σε αυτό. Νομοτέλεια του σύμπαντος...
    Καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λάκης Θλιμμένος3 Απριλίου 2008 στις 2:49 π.μ.

    Dream on... you never know

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. kirki7 Απριλίου 2008 στις 10:18 π.μ.

    Να ονειρεύεσαι πάντα...Είναι όμορφα τα όνειρα!

    Καλή ηΜέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μαρία Έλενα7 Απριλίου 2008 στις 11:43 π.μ.

    Νικόλαε
    Προασπαθώ να καταφέρω ότι θέλω.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαρία Έλενα7 Απριλίου 2008 στις 11:45 π.μ.

    Λάκη
    Ονειρεύομαι και ελπίζω.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μαρία Έλενα7 Απριλίου 2008 στις 11:46 π.μ.

    Κίρκη
    Τα Όνειρα είναι πανέμορφα.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εξύμνoς9 Απριλίου 2008 στις 8:03 μ.μ.

    Και βεβαια! Απλα ζητα το!

    καλο σου βραδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μαρία Έλενα10 Απριλίου 2008 στις 10:54 π.μ.

    Εξύμνε
    Το ζητάω αλλά δε είναι πάντα εφικτό να γίνει.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κάπου στην πορεία έχασα τον δρόμο προς τα όνειρά μου

-
Εικόνα
 Γεια σας Μια κακή διάθεση με τριγυρίζει τελευταία και δεν ξέρω γιατί. Παρόλα αυτά βλέπω ότι  ο ήλιος είναι φωτεινός και η θάλασσα μαγική κάθε ώρα της ημέρας.   Υπάρχουν σκέψεις που τις κρατάς μέσα σου για χρόνια. Όχι γιατί δεν θέλεις να τις πεις, αλλά γιατί δεν βρίσκεις τις λέξεις. Σήμερα τις βρήκα. Αυτή είναι η δική μου αλήθεια.     Κάπου στην πορεία έχασα τον δρόμο προς τα όνειρά μου. Δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισα να χάνω εμένα. Θυμάμαι μόνο τα όνειρα. Ήθελα να ταξιδεύω. Να γεμίζω ένα σακίδιο και να φεύγω. Να γνωρίζω πόλεις που μέχρι τότε έβλεπα μόνο σε φωτογραφίες. Να χάνομαι σε σοκάκια, να ξυπνάω δίπλα στη θάλασσα, να κυνηγάω το φως του ήλιου με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι και να βιντεοσκοπώ στιγμές που δεν θα επαναλαμβάνονταν ποτέ. Ήθελα να μαζεύω αναμνήσεις. Όχι αποδείξεις. Όχι συμβόλαια. Όχι στόχους. Κι όμως... η ζωή με έφερε αλλού. Σήμερα η καθημερινότητά μου μετριέται σε κινητά, σταθερά, τηλεοράσεις, προτάσεις, προσφορές και αριθμούς. Οι μέρες περνο...
Διαβάστε περισσότερα

Καινούριο ιστολόγιο γιατί;

-
Εικόνα
Πολλοί θα αναρωτηθούν τι το θέλω το καινούριο ιστολόγιο. Λόγω εσωτερικής ανάγκης θέλω να έχω έναν χώρο μόνο δικό μου και να ξέρω πως ότι και να γράψω δεν πρόκειται κανένας να πει τίποτα. Ανοίγοντας αυτό το ιστολόγιο αισθάνομαι σαν μικρό παιδί που κρύβει την σοκολάτα από τους γνωστούς και τους φίλους που θέλουν να του την φάνε. Την σοκολάτα που λατρεύω και θέλω συνέχεια να τρώω αλλά με παχαίνει. Δεν με νοιάζει όμως γιατί η σοκολάτα μου δίνει τόση δύναμη για να αντιμετωπίσω το κάθε πρόβλημα που τελευταίως μου δημιουργείται όλο και πιο συχνά. Με κάθε δαγκωματιά διώχνω τα προβληματά μου. Διώχνω τα πρέπει και τα μη πίσω. Φέρνω μπροστά τα θέλω μου. Δεν με ενδιαφέρει κανένας πια. Μόνο ο εαυτός μου. Ξέρω το έχω πει υπερβολικά πολλές φορές αλλά είναι η αλήθεια. Θα πάψω για μια φορά να σκέφτομαι τους άλλους. Δεν θα αναρωτιεμαι δεν με πήρε τηλέφωνο ή δεν εστειλε μήνυμα γιατί μπορέι να του έτυχε κάτι. Θα σκέφτομαι πως δεν ήθελε να με πάρει και δεν το έκανε. Στο κάτω κάτω δεν με νο...
Διαβάστε περισσότερα