Ποιητή του έρωτα ...

-
Γεια σας ...
Οι πολύ όμορφες μέρες συνεχίζονται
μαζί με τις βόλτες μου στην θάλασσα.





Οπτικοποιημένο καινούριο ποιήμα 
με τίτλο: Ποιητή του έρωτα.


Πως σας φαίνεται;

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Σχόλια

  1. skouliki29 Απριλίου 2017 στις 9:37 μ.μ.

    Πολυ όμορφο, να χαίρεσαι την ζωη μαζί με τον ποιητή σου, αλλα προς θεο αγκιζε τον κιολας γιατι αλλιως θα χαθει η ποιηση.....
    καλη πρωτομαγια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ντένης Κοντρίνης30 Απριλίου 2017 στις 5:49 μ.μ.

    Καλή σου μέρα και καλό πμήνα. Υπέροχο το ποιήμα σου. Πέρασα να πω ότι μετά από μια επίθεση που δέχτηκα τα http://eftanhsa.blogspot.com και http://hellascafe.blogspot.com είναι και πάλι σε δράση και περιμένουν την επίσκεψή σου. Νάσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κάπου στην πορεία έχασα τον δρόμο προς τα όνειρά μου

-
Εικόνα
 Γεια σας Μια κακή διάθεση με τριγυρίζει τελευταία και δεν ξέρω γιατί. Παρόλα αυτά βλέπω ότι  ο ήλιος είναι φωτεινός και η θάλασσα μαγική κάθε ώρα της ημέρας.   Υπάρχουν σκέψεις που τις κρατάς μέσα σου για χρόνια. Όχι γιατί δεν θέλεις να τις πεις, αλλά γιατί δεν βρίσκεις τις λέξεις. Σήμερα τις βρήκα. Αυτή είναι η δική μου αλήθεια.     Κάπου στην πορεία έχασα τον δρόμο προς τα όνειρά μου. Δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισα να χάνω εμένα. Θυμάμαι μόνο τα όνειρα. Ήθελα να ταξιδεύω. Να γεμίζω ένα σακίδιο και να φεύγω. Να γνωρίζω πόλεις που μέχρι τότε έβλεπα μόνο σε φωτογραφίες. Να χάνομαι σε σοκάκια, να ξυπνάω δίπλα στη θάλασσα, να κυνηγάω το φως του ήλιου με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι και να βιντεοσκοπώ στιγμές που δεν θα επαναλαμβάνονταν ποτέ. Ήθελα να μαζεύω αναμνήσεις. Όχι αποδείξεις. Όχι συμβόλαια. Όχι στόχους. Κι όμως... η ζωή με έφερε αλλού. Σήμερα η καθημερινότητά μου μετριέται σε κινητά, σταθερά, τηλεοράσεις, προτάσεις, προσφορές και αριθμούς. Οι μέρες περνο...
Διαβάστε περισσότερα

Καινούριο ιστολόγιο γιατί;

-
Εικόνα
Πολλοί θα αναρωτηθούν τι το θέλω το καινούριο ιστολόγιο. Λόγω εσωτερικής ανάγκης θέλω να έχω έναν χώρο μόνο δικό μου και να ξέρω πως ότι και να γράψω δεν πρόκειται κανένας να πει τίποτα. Ανοίγοντας αυτό το ιστολόγιο αισθάνομαι σαν μικρό παιδί που κρύβει την σοκολάτα από τους γνωστούς και τους φίλους που θέλουν να του την φάνε. Την σοκολάτα που λατρεύω και θέλω συνέχεια να τρώω αλλά με παχαίνει. Δεν με νοιάζει όμως γιατί η σοκολάτα μου δίνει τόση δύναμη για να αντιμετωπίσω το κάθε πρόβλημα που τελευταίως μου δημιουργείται όλο και πιο συχνά. Με κάθε δαγκωματιά διώχνω τα προβληματά μου. Διώχνω τα πρέπει και τα μη πίσω. Φέρνω μπροστά τα θέλω μου. Δεν με ενδιαφέρει κανένας πια. Μόνο ο εαυτός μου. Ξέρω το έχω πει υπερβολικά πολλές φορές αλλά είναι η αλήθεια. Θα πάψω για μια φορά να σκέφτομαι τους άλλους. Δεν θα αναρωτιεμαι δεν με πήρε τηλέφωνο ή δεν εστειλε μήνυμα γιατί μπορέι να του έτυχε κάτι. Θα σκέφτομαι πως δεν ήθελε να με πάρει και δεν το έκανε. Στο κάτω κάτω δεν με νο...
Διαβάστε περισσότερα